W niedzielę 9 września 2012 o godzinach 18:00 i 19:30 w Muzeum Sztuki w Manufakturze w Łodzi (ms2; ul. Ogrodowa 19) odbył się dwukrotny pokaz inspirowanego Hamletem Williama Shakespeare’a performansu Zorki Wollny Ofelie. Ikonografia szaleństwa. Wzięła w nim udział aktorka Teatru Polskiego we Wrocławiu Anna Ilczuk.

Do realizacji projektu łączącego teatr i sztuki wizualne autorka zaprosiła 11 aktorek, które w różnych polskich inscenizacjach Hamleta w latach 1960–2012 zagrały rolę Ofelii. W pustej przestrzeni galerii, odtwarzając finałową scenę szaleństwa, oprócz naszej aktorki wystąpiły: Iwona Bielska, Monika Dąbrowska, Ewa Domańska, Gabriela Frycz, Krystyna Łubieńska, Marta Kalmus-Jankowska, Karolina Porcari, Agnieszka Radzikowska, Małgorzata Rudzka i Bożena Stryjkówna. Wstęp był wolny.

Organizatorzy o performansie:

Ofelie. Ikongrafie szaleństwa to wydarzenie na pograniczu teatru i sztuk wizualnych. Bohaterkami performansu są przede wszystkim aktorki, które przyjmując zaproszenie Zorki Wollny, zdecydowały się uczestniczyć w przetworzeniu odgrywanej przez siebie wcześniej roli. Ich występ w performansie będzie efektem wspólnej pracy z artystką. Głównym elementem tego procesu jest przypominanie sobie roli, uaktywnianie pamięci ciała i świadomości, a jednocześnie poddanie refleksji własnej relacji do tego, co uosabia Ofelia, oraz do tego, czym jest samo odgrywanie tej postaci. Aktorki, biorąc udział w performansie, nie tylko wykonają rolę, ale również podzielą się z widzami swoim jej przeżyciem.

Kurator: Jarosław Lubiak
Koordynacja: Sonia Nieśpiałowska-Owczarek

Performans zrealizowany dzięki stypendium Zorki Wollny z Narodowego Centrum Kultury – Młoda Polska we współpracy z Muzeum Sztuki w Łodzi.

Anka Herbut w „Dwutygodniku.com” o performansie:

[…] Podobnie Ofelia Anny Ilczuk (Pęcikiewicz, 2008), ona także nie ma do dyspozycji nic poza własnym ciałem. Kiedy oddaje Hamletowi pamiątki, szarpie je, jakby chciała, żeby ciało stało się najważniejszą z nich. „Zanim mnie miałeś, ślub obiecałeś, | Płacze dziewczyna zbolała. | Chociaż cię lubię, lecz nie poślubię, | Boś o swój wianek nie dbała”. Stopniowo monolog Ofelii Ilczuk przechodzi w piosenkę z natrętnie powracającym refrenem „a dalej idzie tak”. W ten sposób dochodzi do zapętlenia Szekspirowskiego tekstu, a doświadczenie Ofelii staje się uniwersalnym scenariuszem doświadczenia miłosnego, którego kolejne etapy są niczym innym, jak tylko smutnym emocjonalnym evergreenem. […]

Całość można przeczytać TUTAJ.

 

Anna Ilczuk - Ofelie. Ikonografia szaleństwa (fot. Adam T. Burton)

Powrót

Najnowsze wpisy

Tagi

Archiwa