Facebook

YT

Twitter

Instagram

Teatr Polski we Wrocławiu, dyrektor Cezary Morawski

Wszechnica Teatralna 11-06-2012 - Wesele Stanisława Wyspiańskiego

Data wydarzenia:
11.06.2012, godz. 12:30
Miejsce:
Scena Kameralna

Za nami szóste spotkanie w ramach nowego projektu Wszechnicy Teatralnej.

Wspólnie z Kuratorium Oświaty we Wrocławiu, Dolnośląskim Ośrodkiem Doskonalenia Nauczycieli oraz dzięki zaangażowaniu merytorycznemu i frekwencyjnemu nauczycieli z dolnośląskich szkół stworzyliśmy forum dydaktyczne kierowane do młodzieży ze szkół Dolnego Śląska.

Rekapitulacja wykładu

W poniedziałek 11 czerwca 2012 na Scenie Kameralnej dr Bogusław Bednarek, historyk literatury polskiej, wygłosił prelekcję pt. "Wesele" Stanisława Wyspiańskiego dla szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.

Oprócz wizytatorów wrocławskich instytucji oświaty uczestnikami spotkania byli uczniowie i ich opiekunowie z dolnośląskich szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.

O "literackim podścielisku inscenizacji teatralnej", czyli WESELE w interpretacji dr. Bogusława Bednarka

Doktor Bogusław Bednarek jest polonistą, pracownikiem Uniwersytetu Wrocławskiego, a także współtwórcą programu telewizyjnego Labirynty kultury, emitowanego na antenie TVP Wrocław. Podczas zajęć w ramach Wszechnicy Teatralnej (11 czerwca) podjął temat premiery Wesela Stanisława Wyspiańskiego – opowiedział między innymi o sposobie tworzenia dramatu, jego sensie, bohaterach i malarskiej wyobraźni autora.

Wywód rozpoczął od serdecznego przywitania słuchaczy, wyrażając swoją radość z możliwości przemawiania do młodego audytorium. Na początek zasygnalizował trudność interpretacyjną, związaną z niezaprzeczalnym faktem, iż Wesele na scenie jest czymś innym niż tekst, który określił jako "literackie podścielisko inscenizacji teatralnej".

Razem z wykładowcą uczniowie przenieśli się w czasie i miejscu do Krakowa przełomu XIX i XX wieku – najpierw do słynnej kawiarni Jama Michalika, a później do podkrakowskich Bronowic. Około roku 1890 Kraków był "zapyziałym galicyjskim miasteczkiem", liczącym około 80 tysięcy mieszkańców, ale tu właśnie zaczęła się moda na impresjonizm i ludomanię. Malarze w swych dziełach ukazywali piękno wsi, chłopek oraz chłopów w typowych wiejskich ubraniach. Artystą zauroczonym kulturą ludową był Włodzimierz Tetmajer, który namalował Anusię Mikołajczykównę, córkę chłopa z Bronowic. Młodzi zakochali się w sobie. Był rok 1890, gdy "gruchnęło w Krakowie", że Tetmajer (potomek szlachty) żeni się z chłopką. Anusia miała siostrę, Jagusię, w której zakochał się poeta Lucjan Rydel – w 1900 roku odbył się ich ślub w kościele Mariackim. Wesele opisał Wyspiański. Przez całą zabawę nie odzywał się do nikogo, stał w miejscu, słuchał i obserwował. Był człowiekiem nadwrażliwym i neurotycznym, szalenie pryncypialnym, np. w środowisku krakowskiej bohemy wyróżniał się abstynencją.

Premiera sztuki odbyła się 111 lat temu; w ówczesnym Krakowie stała się wydarzeniem kulturalnym i skandalem towarzyskim jednocześnie – autor pokazał na scenie rzeczywistych uczestników wesela w Bronowicach. Niektórzy z widzów wychodzili nawet z przedstawienia lub mieli za złe twórcy, że przedstawił ich w niewłaściwym świetle.

Wykładowca interpretował postacie fantastyczne dramatu jako twory wyobraźni lub wytwory umysłu osób rzeczywistych, ale podkreślił, iż ich całkowite wyjaśnienie jest problemem nierozwiązywalnym, gdyż nie mają jednorodnego statusu. Zwrócił także uwagę na plastyczną wyobraźnię Wyspiańskiego, który myślał konkretnymi obrazami, stąd na przykład postać Stańczyka lub Chochoła. Symboliczny złoty róg Wernyhory to najprawdopodobniej wynik niezwykłego oczytania naszego artysty. Według dr. Bednarka autor Wesela popatrzył ironicznie na swoich współczesnych, tworząc w słynnej ostatniej scenie tańca symboliczny krąg niemocy.

Zwieńczeniem wykładu było odtworzenie finałowej sceny filmu Andrzeja Wajdy z charakterystycznym śpiewem Czesława Niemena "Miałeś, chamie, złoty róg". Prowadzący zajęcia odnosił się wielokrotnie do konstrukcji symbolicznych w utworze, podkreślając za każdym razem, że są po to, by nie były jednoznacznie zrozumiałe, a Wesele nie powinno mieć jedynej obowiązującej, kanonicznej wykładni.

Z pomocą dr. Bogusława Bednarka uczniowie poznali genezę dramatu Wyspiańskiego i dowiedzieli się o wieloaspektowości tego dzieła.

Małgorzata Lis, III LO w Ząbkowicach Śląskich


Po wykładzie nastąpiło wręczenie upominków laureatom konkursów literackich i fotograficznych oraz nauczycielom i pedagogom, którzy uczestniczyli w cyklu spotkań. Podziękowanie zwrotne od uczniów i nauczycieli za stworzenie cyklu wykładów nie ominęło koordynatorki Wszechnicy Teatralnej.

Komentarze

Szkoda, że skończyły się spotkania Wszechnicy teatralnej. Co miesiąc niecierpliwie oczekiwałem kolejnego wyjazdu. Ostatni wykład był ciekawy, chociaż nie znałem tego utworu, to z ciekawością poznam jego treść. Dziękuję Pani Ninie, że umożliwiła mi i moim kolegom udział w zajęciach Wszechnicy. Marcel Szkolny Klub Kulturalny Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Kątach Wrocławskich

Ostatni wykład wszechnicy był wyzwaniem dla mnie i moich podopiecznych. "Wesele" Wyspiańskiego jest wyjątkowym dziełem i niestety nieznanym gimnazjalistom. Świetna erudycja prowadzącego zachęciła uczniów do poznania postaci samego autora i wstępnego zapoznania samego utworu. To świetny pomysł na poszerzanie horyzontów gimnazjalistów i doskonała promocja lektury. Klimat Krakowa przedstawiony w wykładzie, zachęcał do wędrówki po tym mieście w kontekście działań polskiej cyganerii artystycznej. Gratulacje. 

Alina Dudziec opiekun Szkolnego Klubu Kulturalnego, Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Kątach Wrocławskich

Projekt "Wszechnica Teatralna" okazał się bardzo cenną pomocą w dydaktyce, uzupełnił i poszerzył wiedzę teatralną i kulturalną, umożliwił młodym ludziom kontakt z "Ludźmi 

Teatru" i poczucie magicznej aury miejsca.Wykłady były starannie przygotowane pod względem merytorycznym i atrakcyjnie "podane"- z wykorzystaniem ciekawych prezentacji.

Mam nadzieję, że w przyszłym roku znowu zaproponujecie nam jakiś wartościowy projekt.Współpraca z Teatrem Polskim jest stałym punktem mojego planu dydaktycznego i wychowawczego od wielu lat, braliśmy udział w konkursach na plakaty i recenzje teatralne, w konkursie "Młodzież poznaje teatr" i zajęciach Wszechnicy.

Słowa podziękowania i uznania kieruję do Pani Niny- jestem pod wrażeniem organizacji i okiełznania tak dużego przedsięwzięcia, szybkich decyzji organizacyjnych i ciepłego kontaktu. Pani uważność i przejęcie, a także entuzjazm udzielają się innym. Dziękuję i polecam się pamięci-  Ewa Grochowska- nauczyciel języka polskiego, filozofii i etyki w LO w Świebodzicach.

Będę bardzo miło wspominał całą serię wykładów pod wspólną nazwą "Wszechnica teatralna". Zawsze z niecierpliwością oczekiwałem kolejnych zajęć, które nigdy mnie nie rozczarowały. Mimo że nie miałem możliwości wzięcia udziału w ostatnim spotkaniu, jestem pewien, że jak zawsze poziom był wysoki. Mam wielką nadzieję, iż również w przyszłym roku dane nam będzie uczestniczyć w tak mądrym projekcie, jakim jest "Wszechnica"! 

Marcin, Szkolny Klub Kulturalny, Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Kątach Wrocławskich

Uczestniczyliśmy czterokrotnie w zajęciach Wszechnicy Teatralnej i tym razem także się nie zawiedliśmy. Wykład doktora Bednarka dzięki niesamowitej ekspresji prowadzącego był nad wyraz interesujący. Młodzież mogła poszerzyć swoje wiadomości dotyczące okresu Młodej Polski. Jestem bardzo wdzięczna za możliwość uczestnictwa w zajęciach i mam nadzieję na współpracę w przyszłym roku szkolnym.

Izabela Strzelczyk - opiekun SKK , Gimnazjum w Kątach Wrocławskich

Dziękuję za życzliwość dla mnie i moich uczniów. Te wyjazdy były dla nich niepowtarzalną szansą na zobaczenie, że jest coś więcej niż zaścianek i że są ludzie zajmujący się czymś innym niż reality show.Mam nadzieję, że w przyszłym roku uda się nam znów współpracować, bo już przywykłam do comiesięcznych wyjazdów. Niestety, w czerwcu nie mogłam wysłuchać wykładu dra Bednarka i z tego powodu czuję się niedowartościowana.... Ale nadrobię od września!Jolanta Depczyńska, polonistaka, III LO w Ząbkowicach Ślaskich

Uczestnictwo w spotkaniach Wszechnicy Teatralnej było dla mnie świetnym doświadczeniem, przede wszystkim ze względu na jego nieszablonowość – warsztaty w sali teatralnej, łączące literaturę z teatrem. Wszystko przedstawione nam przez wybitnych artystów i profesorów to nie przedsięwzięcie, z jakim spotykamy się na co dzień. Podobało mi się umożliwienie zainteresowanym uczniom fotografowania podczas wykładów (w czym czynnie brałam udział) oraz licznie organizowane konkursy, dzięki którym każdy mógł się wypowiedzieć lub nawet stworzyć sztukę. Według mnie treść wykładów mogłaby w większym stopniu odnosić się do tematyki teatralnej, bo jak na razie bardziej skupiona była na sferze literackiej. Jednak jak każda próba zbliżenia młodych ludzi do kultury, Wszechnica Teatralna to bardzo wartościowa inicjatywa.

Katarzyna Sałata, III LO w Ząbkowicach Śląskich

Paulina Tchorowska

Zajęcia w ramach projektu "Wszechnica Teatralna" były dla mnie bardzo cenne, gdyż dzięki nim miałam okazję wysłuchać wykładów wielu wybitnych krytyków. Najbardziej podobał mi się występ pana Piotra Rudzkiego na temat Szekspira. Uważam też, że powinno być więcej spektakli teatralnych takich jak na przykład "Ostatni tatuś", gdyż to wzbogaca naszą wyobraźnię.

Gimnazjum nr 28 we Wrocławiu

Weronika Garlińska, Gimnazjum nr 28 we Wrocławiu

Bardzo mi się podobały zajęcia z cyklu ,,Wszechnicy Teatralnej''. Szczególnie w pamięci zapadł mi wykład pana Piotra Rudzkiego dotyczący Szekspira oraz pana Bogusława Bednarka na temat ,,Wesela'' Wyspiańskiego. Spotkania były bardzo ciekawe i pouczające. Bardzo cieszę się, że mogłam spotkać się i słuchać wykładów profesorów i doktorów, którzy na co dzień wykładają na UWr.

Brałam udział w 3 wykładach. Muszę przyznać, że na początku podchodziłam do tego sceptycznie. „Kolejna lekcja o lekturach” – myślałam. Rzeczywistość mnie jednak zaskoczyła. Jadąc na Wszechnicę po raz pierwszy (wykład o Adamie Mickiewiczu), już czułam, jak się nudzę, tym bardziej, że nie przepadam za twórczością tego wieszcza. Niechętnie zajęłam swoje miejsce na sali. Wykładowca jednak mówił z takim przekonaniem i pasją, że nie dało się nie zainteresować tematem. Zaskoczyłam samą siebie, kiedy zorientowałam się, że pilnie go słucham i czekam na każde kolejne zdanie.

Wiedząc, co mnie czeka, pojechałam po raz drugi. Tym razem na wykład poetki, pani Hamkało. Byłam przekonana, że będzie „fajnie”. I nie zawiodłam się. Moje zdanie na temat płci jest bardzo podobne do stanowiska pani Wolny-Hamkało. Być może dlatego właśnie ten wyjazd spodobał mi się najbardziej. Poetka zwróciła moją uwagę na coś tak oczywistego, że zdawało się już nikogo nie dziwić. Od tamtej pory inaczej patrzę na podział obowiązków między kobietę a mężczyzną. Nigdy się z nim nie zgadzałam, ale teraz, dzięki wykładowi, wiem, że swoje korzenie ma to już w czasach dzieciństwa i nie do końca mogę winić za to samych mężczyzn.

Ostatni wykład dotyczył Stanisława Wyspiańskiego i jego „Wesela”. Mimo że nie miałam jeszcze okazji przeczytać tego utworu, uważam, iż jest tego wart. Dr Bogusław Bednarek nie tylko przybliżył nam treść dramatu, ale i w przystępny sposób go zanalizował, zachęcając do sięgnięcia po tę pozycję.

Być może moje opinia wyda się sztampowa, ale naprawdę cenię wyjazdy do Wszechnicy Teatralnej. Nieczęsto człowiek ma okazję porozmawiać z wybitnymi naukowcami czy znawcami literatury, a organizowane w teatrze wykłady nam to umożliwiają. Dzięki nim wzbogacamy swoją wiedzę i rozwijamy zainteresowania (po każdym wykładzie ogłaszany jest konkurs rysunkowy czy na felieton, za które przewidziane są cenne nagrody). Wykłady te w przystępny sposób przekazują uczniom wiedzę i udowadniają, że nauka wcale nie musi być nudna.

Jana Lewkowicz, III LO w Ząbkowicach Śląskich

Joanna Bartków, nauczyciel języka polskiego, G nr 28 we Wrocławiu

„Wszechnica Teatralna” to projekt, który w niezwykły sposób poszerza horyzonty młodych ludzi, kształtuje wrażliwość, pokazuje nowe, nieodkryte zagadnienia literatury, wreszcie wykracza poza szkolną rutynę. Zajęcia pomogły nauczycielom nie tylko w pracy dydaktycznej (realizacja podstawy programowej), ale również zachęciły uczniów do samodzielnej i wnikliwej analizy utworów. Poza tym uczniowie próbowali swoich sił w konkursach literackich i plastycznych. Warto także podkreślić, że „Wszechnica Teatralna” ściśle współpracowała z nauczycielami, spotkania, które odbyły się w ramach projektu spowodowały, że pedagodzy wymieniali poglądy, dzielili się pomysłami, dyskutowali. Z moich obserwacji wynika, że uczniom bardzo podobało się przedstawienie „Ostatni tatuś” oraz czytanie fragmentu „Dziadów”. W przyszłości można rozszerzyć tę część projektu.

Archiwum wydarzeń edukacyjnych

Sezon 2015/2016

05-07.05.2016 H(2)O
27-29.04.2016 Pokolenie Wszystko
26.04.2016 Romeo and Juliet
23-25.02.2016 LAS

Sezon 2014/2015

Sezon 2013/2014

10.05.2014 Dzień Psychologa

Sezon 2012/2013

18.06.2013 Mały Książę
28.01-08.02.2013 Zima w teatrze 2013