Teatr Polski we Wrocławiu po raz pierwszy w swej historii gościł wybrane imprezy IX Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Era Nowe Horyzonty. Między 25 lipca a 2 sierpnia 2009 na Scenie Kameralnej (ul. Świdnicka 28) odbyły się projekcje filmów Jennifer Reeves, pokazy dwóch dokumentów o teatrze Piny Bausch, a także wybrane wydarzenia muzyczne.

 

IX Międzynarodowy Festiwal Filmowy Era Nowe Horyzonty – wydarzenia muzyczne

Scena Kameralna Teatru Polskiego we Wrocławiu

26 lipca 2009 (niedziela), godzina 20:00
Jennifer Reeves i Skúli Sverrisson zagrali na żywo do filmów He Walked Away (17 min) oraz Light Work Mood Disorder (26 min).

27 lipca 2009 (poniedziałek), godzina 20:00
Skúli Sverrisson zagrał na żywo do filmu When It Was Blue (67 min).

30 i 31 lipca 2009 (czwartek, piątek), godzina 19:00
Showcase sceny muzycznej chiptune nowojorskiej grupy twórczej 8bitcollective. Solowe występy siedmiu muzyków z towarzyszeniem dwóch wizualizatorów. Po raz pierwszy w Polsce tak duża dawka tej muzyki. To artyści eksplorujący muzykę komponowaną na ośmiobitowych platformach dźwiękowych typu Nintendo Game Boy, komputerach Atari, Commodore 64 czy innych tego typu urządzeniach.
To współtwórcy amerykańskiej sceny ośmiobitowej, między innymi kuratorzy największego w USA festiwalu muzyki ośmiobitowej Blip Fest. To muzyka ekspresyjna, eksperymentalna, ale też z dużą dawką melodii i humoru, przybierająca czasami charakter ośmiobitowej orkiestracji.
Zagrali: Bit Shifter, Glomag, Minusbaby, Receptors, Cheap Dinosaurs, Nullsleep, Saskrotch. Wizualizacje zaprezentowali: Paris oraz No Carrier.

1 sierpnia 2009 (sobota), godzina 19:00
Koncert Pierre Bastien, Małe Instrumenty i Piotr Welk
Wspólny projekt artystów: Pierre’a Bastiena, Małych Instrumentów i Piotra Welka zakłada niecodzienne połączenie bliskich sobie stylistyk. Przygotowany repertuar muzyczny to koncertowa premiera wspólnego ujęcia wybranych kompozycji Pierre’a Bastienem i grupy Małe Instrumenty, łączonych również z zespołową improwizacją oraz animacją graficzną. Mogliśmy zobaczyć w akcji niepowtarzalną mechaniczną orkiestrę Bastiena w towarzystwie małych instrumentów, zabawek, zaskakujących przedmiotów niewielkich rozmiarów wydających dźwięki. To wszystko zilustrowane ekspresyjnym obrazem, miksującym spojrzenie kamery na detale sceniczne z abstrakcyjnymi formami graficznymi.

Josh Davis
Pseudonim artystyczny: Bit Shifter

Bit Shifter eksploruje muzykę komponowaną oraz wykonywaną na platformie Nintendo Game Boy.
Bit Shifter eksploruje estetykę ekonomii dźwięku oraz naginania minimalnego sprzętu do jego absolutnego maksimum.
Mieszka w Nowym Jorku, jest współorganizatorem 8bitpeoples Artist Collective i współkuratorem oraz współorganizatorem Blip Fest. Wydał trzy albumy i ma na swoim koncie ponad 150 koncertów na całym świecie.
www.bit.shifter.net

Chris Burke
Pseudonim artystyczny: Glomag

Tworzy muzykę na konsolach Game Boy, jego żywe zainteresowanie muzyką powstało w wyniku wczesnej obsesji grą Astroboy.
Jego ostatnia płyta Damage wydana została przez 8bitpeoples na początku 2009 roku.
Koncertował na trzech kontynentach: w klubach, muzeach, galeriach oraz na festiwalach.
www.glomag.com

Richard A. Caraballo
Pseudonim artystyczny: Minusbaby

Urodzony w Nowym Jorku. Jest wieloletnim członkiem grup 8bitpeoples oraz Minusbaby. Jego muzyka charakteryzuje się kontrapunktem, subtelnymi dysonansami i wielorakimi niespodziankami dźwiękowymi. Każdy utwór przybiera formę nowej wariacji przy zachowanym silnie basowym centrum, pokazując prawdziwe znaczenie ośmiobitowej orkiestracji.
www.minusbaby.com

Emin Jeremy Kolosine
Pseudonim artystyczny: Receptors

Receptors jest producentem oraz muzykiem elektronicznym, uchodzi za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli sceny ośmiobitowej na świecie. Urodził się w Londynie, a obecnie mieszka i tworzy w górach Blue Ridge w stanie Virginia. Jest założycielem między innymi pionierskiego electropunkowego Futurisk oraz awangardowego microchipowego 8-Bit Operators.
Egzemplifikując ideały muzyki eksperymentalnego electro, Receptors obecnie grywa wyposażony w wielorakie systemy: od ośmiobitowych Game Boyów, komputerów Atari, modyfikowanych Furbie do wokoderowanych stylofonów, analogowych syntezatorów i preparowanych gitar. W 2007 roku Jeremy Kolosine dokonał pierwszego w historii połączenia pełnego składu symfonicznego z modyfikowanymi instrumentami ośmiobitowymi, wykonując razem z orkiestrą Roanoke Symphony utwór Leopolda Mozarta Toy Symphony.
Od roku 2005 Receptors wydał ogromną liczbę utworów na składankach winylowych, CD oraz w postaci ogólnodostępnych MP3.
www.receptorsmusic.com

Dino F. Lionetti
Pseudonim artystyczny: Cheap Dinosaurs

Cheap Dinosaurs ma w swoim instrumentarium syntezator do grania na żywo oraz Game Boya wcześniej zaprogramowanego dźwiękami miejskiego systemu transportowego w Filadelfii. Dino, który poprzednio grał w nieistniejącym już Chromelodeon, regularnie pokazuje się z zespołami istniejącymi w różnych estetykach muzycznych. Obecnie na co dzień gra w zespole The Private Sea na pianinie elektrycznym.
www.myspace.com/cheapdinosaurs

Jeremiah Johnson
Pseudonim artystyczny: Nullsleep

W swoim nieugiętym poszukiwaniu nowych dróg unikania ograniczeń niskobitowej elektroniki Nullsleep tworzy mocny romantyczny pop.
W roku 1999 Nullsleep współzałożył 8bitpeoples – kolektyw artystów zainteresowanych audiowizualną estetyką wczesnych komputerów domowych oraz konsoli do gier. Od tego czasu wydał wiele swej muzyki przez 8bitpeoples, Astralwerks oraz Aniplex. Mieszkający w Nowym Jorku Nullsleep występował intensywnie w Ameryce Północnej, Europie i Azji – włączając dwudziestokoncertową światową trasę koncertową International Chiptune Resistance w roku 2006.
www.nullsleep.com

Nigel Shields
Pseudonim artystyczny: Saskrotch

Saskrotch łączy słodko-gorzkie, nawarstwiające się ośmiobitowe melodie ze skomplikowanymi szybkimi breakami, osiągając efekt melancholii przerywanej nieoczekiwanymi dźwiękowymi skurczami.
www.myspace.com/saskrotch

Paris Treantafeles
Pseudonim artystyczny: Paris

Paris używa osobiście tworzonego oprogramowania, które z takich systemów, jak GP2X czy Game Boy Advance, czyni narzędzia do uprawiania sztuk wizualnych.
www.parisgraphics.com

Donald Miller
Pseudonim artystyczny: No Carrier

No Carrier lub też Don Miller jest nauczycielem, programistą oraz artystą wizualnym mieszkającym w Filadelfii. W swoich instalacjach oraz przy robieniu wizualizacji do koncertów używa przeprogramowanych przez siebie oldschoolowych konsoli do gier oraz przestarzałego sprzętu komputerowego.
Jego głównymi platformami dla prac programistycznych są Nintendo Entertainment System oraz Commodore 64, służące mu do tworzenia dzieł, w których prezentuje korelacje wyszarganych już oraz ciągle aktualnych symbolów i wzorców.
www.no-carrier.com

Pierre Bastien

Multiinstrumentalista, który niegdyś komponował dla teatrów tańca oraz grał z Pascalem Comelade, by w efekcie samemu tworzyć muzykę oraz niezbędne do jej powstania instrumentarium. W końcu skoncentrował się na rozwoju swojej pasji, jaką jest tworzenie muzyki za pomocą konstruowanych przez siebie maszynerii muzycznych. Pierre Bastien skupił swoje działania na solowych performance’ach i instalacjach dźwiękowych. Współpracował z takimi artystami, jak Pierrick Sorin, Karel Doing, Jean Weinfield, Robert Wyatt czy Issey Miyake.

Małe Instrumenty

Zespół muzyczny, który koncentruje swoje poszukiwania dźwiękowe w sferze małych instrumentów, zabawek, przeszkadzajek i wszystkich możliwych przedmiotów wydających dźwięki. Spektrum doświadczeń muzycznych zespołu jest ogromne. Prowadzi przez kompozycje muzyki współczesnej przez muzyczną ilustracje filmów, filmów animowanych, filmów dla dzieci aż do eksperymentów dźwiękowych i muzyki improwizowanej. Współpracował z takimi artystami, jak Mariusz „Wilk” Wilczyński, Alexander Sroczyński, Katarzyna Adamik czy Jerzy Armata. Założycielem i pomysłodawcą zespołu jest Paweł Romańczuk, który zgromadził wokół siebie muzyków: Marcina Ożoga, Maćka Markowskiego, Tomasza Orszulaka, Jędrka Kuzielę i Maćka Bączyka.

Piotr Welk

Wybitny artysta grafik, absolwent warszawskiej ASP, dyplom obronił w pracowni prof. Waldemara Świerzego. Obecnie jest asystentem w Pracowni Multimedialnej Kreacji Artystycznej prof. Stanisława Wieczorka. Pracuje za pomocą komputera. By pozostać niezależnym, unika gotowych rozwiązań. Uczy się, jak poszerzać możliwości realizacji swoich pomysłów, szuka połączenia doświadczeń zaczerpniętych z projektowania i grafiki, z innymi dziedzinami. Pisze proste programy oparte na zdarzeniach losowych, szuka prostych algorytmów, które mogłyby budować skomplikowane i niepowtarzalne formy. Jego idee to wzory matematyczne, które przybrały postać graficzną. Muzycznie współpracował m.in. z Natem Wolleyem.

Powrót

Najnowsze wpisy

Tagi

Archiwa