Prapremiera dokumentu Między świątynią a polem bitwy. Obrazy z życia teatru w reżyserii Jolanty Kowalskiej odbyła się podczas gali jubileuszowej w Teatrze Polskim we Wrocławiu 6 stycznia 2011. Kolejne emisje na antenach TVP Wrocław 6 stycznia 2011 o godz. 17:30 i TVP Kultura w lutym 2011. Film jest koprodukcją Teatru Polskiego we Wrocławiu i Telewizji Wrocław przy wsparciu finansowym Narodowego Instytutu Audiowizualnego w Warszawie.

Fragment z opisu reżyserki filmu

„Na taśmach filmowych przetrwały fragmenty przedstawień Teatru Polskiego, stanowiące kamienie milowe w dziejach powojennej teatru w Polsce: Kordian w reżyserii Krystyny Skuszanki i Jerzego Krasowskiego, Sprawa Dantona i Thermidor w reżyserii Jerzego Krasowskiego, Ślub, Śmierć w starych dekoracjach oraz Sen nocy letniej w inscenizacji Jerzego Grzegorzewskiego. To unikatowe nagrania, prawdopodobnie emitowane tylko raz, nigdy nieprzegrane na nośnik elektroniczny. Film dokumentalny, przypominając najświetniejsze karty z dziejów Teatru Polskiego, przywraca je polskiej kulturze i tradycji.

Scena przy Zapolskiej zawsze był miejscem o szczególnym znaczeniu. W jej dziejach skupiały się jak w soczewce najnowsza historia polityczna Polski oraz kluczowe zjawiska, budujące narodową tradycję teatralną epoki powojennej.

Teatr powstawał wśród poniemieckich ruin, obarczony misją legitymizowania w nich polskiej obecności przez kulturę. Obarczano go też zadaniem kulturowej integracji ludności, przybywającej na Ziemie Zachodnie z różnych stron kraju. Takie cele stawiał przed wrocławską sceną Leon Schiller, podkreślając, że misja polityczna teatru powinna być wsparta wysoką jakością artystyczną. I teatr starał się sprostać temu programowi mimo niesprzyjających czasów. Jego profil estetyczny kształtowały tak wybitne osobistości sceny, jak Teofil Trzciński, Edmund Wierciński czy Wilam Horzyca. We Wrocławiu wypracowano też ciekawy model teatru socrealistycznego, będący kompromisem pomiędzy ideologią i estetyką, głęboko ukorzenioną w polskiej tradycji. Twórczym realizatorem tej koncepcji był Jakub Rotbaum. W latach 60. i 70. wrocławska scena wytyczała trendy, będąc forpocztą nowoczesnego programu teatru narodowej i obywatelskiej debaty, realizowanego przez Jerzego Krasowskiego. U jego boku oryginalne ścieżki reinterpretacji polskiej i światowej klasyki wypracowywała Krystyna Skuszanka. Teatr Polski dysponował wówczas jednym z najlepszych zespołów w kraju.

Na przełomie lat 70. i 80. placówka staje się narzędziem dla realizacji wspaniałych, poetyckich wizji inscenizatorskich Jerzego Grzegorzewskiego. Jego spektakle z tego okresu wyznaczyły nowe drogi w poszukiwaniu języka scenicznego dla tekstów Gombrowicza i Różewicza, przechodząc w komplecie do kanonu najdonioślejszych inscenizacji w najnowszej historii teatru polskiego.

Kolejnym szczytem w dziejach sceny była dyrekcja Jacka Wekslera, w trakcie której teatr stał się domem mistrzów, wydając na świat dzieła sceniczne najwyższej klasy, firmowane przez Jerzego Jarockiego, Krystiana Lupę i Jerzego Grzegorzewskiego.

Również dziś Teatr Polski we Wrocławiu stara się sprostać swojej świetnej tradycji, angażując się w wielokierunkową debatę na temat współczesności. Sceny Polskiego – jak dawniej – stają się gorącą trybuną i wielkim poligonem eksperymentu, prowadzonym przez najwybitniejszych reżyserów młodego pokolenia.

Film, przypominający ciekawe, choć niekiedy burzliwe dzieje tego teatru, jest więc opowieścią o jego szczególnym miejscu w polskiej kulturze, o uwikłaniu w historię, politykę i zmienne koleje polskiego losu”.

Prapremiera filmu 6 stycznia Teatr Polski we Wrocławiu (koprodukcja: Narodowy Instytut Audiowizualny w Warszawie, Telewizja Wrocław).
Emisja telewizyjna: TVP Kultura (2 lutego 2011), TVP Wrocław (6 stycznia 2011, godz. 17:30).

Powrót

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze wpisy

Tagi

Archiwa