W październiku 2015 nakładem Wydawnictwa Warstwy ukażą się felietony Ewy Szumańskiej publikowane na łamach „Tygodnika Powszechnego”. Halina Rasiakówna w Radiu Wrocław we wrześniu 2015 nagrywała teksty autorki, które będą emitowane w cyklu „Tydzień z Szumańską”.

Felietony Ewy Szumańskiej to wybór tekstów drukowanych w „Tygodniku Powszechnym” w latach 1982–2010, także tych, które zostały zdjęte przez cenzurę i ukazały się w prasie drugiego obiegu.

Pisarka, podróżniczka i satyryczka, legendarna „Młoda lekarka”, zmuszona do odejścia z Polskiego Radia po wprowadzeniu stanu wojennego, zaczęła współpracować z „Tygodnikiem Powszechnym” w latach 80., by przez kolejne trzydzieści lat komentować to, jak zmienia się świat, ludzie wokół niej oraz ona sama. Ostatni felieton, w którym Ewa Szumańska pożegnała się z czytelnikami, opublikowała w październiku 2010 roku – pół roku przed śmiercią.

Tematyka felietonów jest różnorodna. Szumańska pisała przede wszystkim o bieżących wydarzeniach w kraju i na świecie, o ukochanym Wrocławiu. Znalazło się także miejsce na wspomnienia z podróży do krajów afrykańskich, przy tym często pod osłoną afrykańskich doświadczeń autorka przekazywała analizę aktualnej sytuacji politycznej i społecznej w Polsce, którą wnikliwi czytelnicy odczytywali bezbłędnie. Każdy tekst zawierał jakąś niezgodę na panujący system polityczny.

Felietony z lat późniejszych opisują polskie meandry transformacji politycznej i społecznej, są trafną analizą współczesnych mediów, krytyką polityków za karykaturalny język, brak kultury i inne przywary. Szumańska w swych tekstach w humorystyczny sposób wytyka także wady współczesnego społeczeństwa – próżność, podążanie za modą, konsumpcjonizm. Zwykłe problemy dnia codziennego stają się punktem wyjścia do rozważań nad losem ludzkości, relacją człowieka z Bogiem czy starością i śmiercią.

W książce zawarta jest także obszerna sylwetka Ewy Szumańskiej pióra Anny Matei.

Felietony na stronie Wydawnictwa Warstwy

***

Ewa Szumańska była pisarką, dziennikarką, satyryczką, autorką słuchowisk radiowych, w tym najsłynniejszego Z pamiętnika młodej lekarki. Między 1 września 1949 a 10 grudnia 1958 była etatową aktorką Teatru Polskiego we Wrocławiu (wówczas Państwowych Teatrów Dramatycznych we Wrocławiu), ale po raz pierwszy na naszej scenie pojawiła się kilka miesięcy wcześniej, grając Eleonorę w Słomkowym kapeluszu Eugène’a Labiche’a w reżyserii Jerzego Waldena (1949).

W jej wrocławskim dorobku znalazło się dziewiętnaście ról: poza debiutancką także Kamilla w Romansie z wodewilu Władysława Krzemińskiego (reż. Maryna Broniewska, 1949), Mary Kidd w Głosie Ameryki Borisa A. Ławreniewa (reż. Zbigniew Skowroński, 1950), Anna Drews w Wójcie Annie Friedricha Wolfa (reż. Zdzisław Karczewski, 1951), Donia Antonina w Przez most idź, Joanno Lopego de Vegi (reż. Czesław Staszewski, 1951), Mildred Aldrews w Trzydziestu srebrnikach Howarda Fasta (reż. Cz. Staszewski, 1952), Margeritte w Procesie Krystyny Berwińskiej (reż. Jakub Rotbaum, 1952), Hermia we Śnie nocy letniej Williama Shakespeare’a (reż. Wilam Horzyca, 1953), Giovanna w Biegu do Fragala wg Juliana Stryjkowskiego (reż. J. Rotbaum, 1953), Żona w Ich czworo Gabrieli Zapolskiej (reż. Wanda Laskowska, 1953), Dorota w Takich czasach Jerzego Jurandota (reż. Halina Dzieduszycka, 1954), Stella Tremble w Tragedii amerykańskiej Natana G. Bazylewskiego wg Theodore’a Dreisera (reż. J. Rotbaum, 1955), Maryna w Weselu Stanisława Wyspiańskiego (reż. J. Rotbaum, 1956), Panna de Rozières w Lecie w Nohant Jarosława Iwaszkiewicza (reż. Artur Młodnicki, 1956), Machmada w Araracie Artura Marii Swinarskiego (reż. A. Młodnicki, 1956), Inez w Przy drzwiach zamkniętych Jeana-Paula Sartre’a (reż. A. Młodnicki, 1957), Irena w Przygodzie florenckiej Ludwika Hieronima Morstina (reż. A. Młodnicki, 1957), Bettina w Malborough wyrusza na wojnę Marcela Acharda (reż. Andrzej Dobrowolski, 1958; również autorka przekładu) oraz Żona posła w Annie Kareninie wg Lwa Tołstoja (reż. J. Rotbaum, 1958).

Dodatkowo za dyrekcji Henryka Szletyńskiego pełniła funkcję asystenta dramaturgicznego, a Jakub Rotbaum wystawił przy ul. Zapolskiej prapremierę Jej i Stefana Łosia „wodewilu staromiejskiego w 3 aktach (7 obrazach)” Klucz od Arsenału (1954). Inną sztukę Szumańskiej i Łosia, Tor przeszkód, wystawił dwa lata wcześniej we wrocławskim Teatrze Młodego Widza (dzisiejszy Wrocławski Teatr Współczesny) Stanisław Bugajski.

 

Halina Rasiakówna w Radiu Wrocław

Halina Rasiakówna w Radiu Wrocław

Powrót

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze wpisy

Tagi

Archiwa