Facebook

YT

Twitter

Instagram

Teatr Polski we Wrocławiu, dyrektor Cezary Morawski

Grażyna Korzeniowska

Tylko Gustaw!

Źródło:
AICT/IACT – Sekcja polska Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych
Data publikacji:
2015-03-30

Wieść, że Michał Zadara przygotowuje w Teatrze Polskim we Wrocławiu spektakl na podstawie poematu Adama Mickiewicza Dziady (cześć I, II, IV i wiersz Upiór), nie czyniąc żadnej ingerencji w tekst, wywołała ożywienie w środowisku teatralnym i wśród teatromanów.

Teatr Dramatyczny w stolicy, w którym inscenizację pokazano na 35. Warszawskich Spotkaniach Teatralnych, wypełniony był publicznością więcej niż do ostatniego miejsca.

Reżyser ubrał tekst Mickiewicza we współczesny kostium, scenografię, sposób bycia. Co przydaje spektaklowi wymowy takiej oto, że nawet w naszych racjonalnych, przynajmniej z pozoru, czasach, są znaki na ziemi i niebie, o których... etc., etc...

I rzeczywiście, chyba najciekawszy w spektaklu Zadary jest obrzęd zwoływania duchów, obrzęd dziadów. Rozgrywa się – w budynku przypominającym niedokończoną betonową budowlę lub porzucony wielopiętrowy garaż samochodowy – w niemal w całkowitej ciemności, od czasu do czasu rozjaśnianej błyskiem ognia bądź latarki i ukradkiem podpatrywany kamerą przemysłową, a efekt rzucany na telebimy przy scenie.

Ale tak naprawdę spektakl ożywa i ożywia pojawienie się na deskach scenicznych Bartosza Porczyka w roli Gustawa.

Niesprawiedliwością byłoby powiedzieć, że to jedyny aktor w tym przedstawieniu, który rozumie wypowiadany tekst, rozumie każdy wers, każde słowo. Niemniej to kunszt aktorski i interpretatorski, umiejętność niuansowania emocji – perfekcyjnie zagrane ocknięcie się z majaczeń miłosnej rozpaczy Gustawa i powrót do świadomości – podawanie wiersza w sposób zrozumiały, czytelny dla każdego słuchacza, potoczyście, z właściwym rozkładaniem akcentów tak rytmicznych, jak i znaczeniowych, niesie tę część przedstawienia. Gra Porczyka jego zespolenie z postacią Gustawa sprawia, że spektakl przygasający w drugim akcie rozpala się wysokim płomieniem emocji, zagarniającym widza całkowicie.

Te Dziady należą do Bartosza Porczyka. Nie dziwi, że wyróżniano go za tę rolę (m.in. Wielka Nagroda Aktorska, XXXIX Opolskie Konfrontacje Teatralne "Klasyka Polska", 2014; Nagroda im. A. Zelwerowicza za najlepszą męską kreację aktorską sezonu 2013/2014, 2014).

W niedosycie, mimo trwania przedstawienia 4 i pół godziny, czekamy na część III utworu Adama Mickiewicza i rolę Konrada także w interpretacji Bartosza Porczyka.

Premiera już 10 kwietnia br. na Scenie im J. Grzegorzewskiego w Teatrze Polskim we Wrocławiu.

Inne media

Anna Legierska Polski teatr podbija Chiny
Wydarzenie:
Rozmowy
Magda Piekarska WARTO 2016. Anna Makowska-Kowalczyk - aktorka i lalkarka
Wydarzenie: Małgorzata Gorol, Andrzej Kłak i Anna Makowska-Kowalczyk nominowani do nagrody WARTO
Wydarzenia
DZIADY. CZĘŚCI I, II I IV ORAZ WIERSZ UPIÓR
Tomasz Miłkowski DZIADY. CZĘŚCI I, II, IV ORAZ WIERSZ „UPIÓR”
Wydarzenie: Pierwsza odsłona Dziadów i Wycinka Holzfällen na Warszawskich Spotkaniach Teatralnych 2015
RecenzjeWydarzenia
Filip Płucisz Zapis spotkania z Mariuszem Kiljanem po przedstawieniu Dziadów
Wydarzenie: Nie w roli - spotkanie z Mariuszem Kiljanem po Dziadach
Wideo
Aleksandra Haduła "Dziady" popularne Recenzje
Filip Płucisz Zapis Magla teatralnego wokół Dziadów
Wydarzenie: Magiel teatralny wokół pierwszej odsłony Dziadów
Wideo
Dagmara Chojnacka Recenzja pierwszej odsłony Dziadów w Radiu Wrocław AudioRecenzje
Magda Piekarska Idźcie na "Dziady"! Ale starannie wybierzcie teatr Felietony
docz [Dorota Oczak] "Dziady" mają duże wzięcie Wydarzenia
Marta Wróbel Dziady i Porczyk superstar Recenzje
Patrycja Wanat Rozmowa o Dziadach w TOK FM Audio
Grzegorz Chojnowski Przywróć nam Dziady Recenzje
Maciej Nowak Zadara, vicisti! Recenzje
Magda Piekarska Dziady? Musicie koniecznie zobaczyć Recenzje
Agnieszka Kołodyńska "Dziady" na nowo. Zaskakujące Recenzje
Edwin Bendyk "Dziady" Mickiewicza/Zadary - po premierze Recenzje
Dawid Karpiuk Polska klasyka dla Polaków Zapowiedzi
Jacek Cieślak Pierwszy raz całe "Dziady" Rozmowy