Między sobotą 24 a sobotą 31 sierpnia 2013 w Sopocie trwała druga edycja Rezydencji Artystycznej i Festiwal Teatru Dokumentalnego Sopot Non-Fiction. Celem projektu było szukanie nowych metod pracy z materiałem dokumentalnym na scenie i propagowanie teatru non-fiction w Polsce. Zespoły, składające się z reżysera, dramaturga i czwórki aktorów, przez tydzień pracowały nad własnymi projektami przedstawień, sztuk, scen, instalacji, a następnie zaprezentowały efekty pracy podczas otwartego Maratonu Non-Fiction. Warsztatom towarzyszyły pokazy spektakli, czytania sztuk, wykłady i spotkania z twórcami. W tym roku w składzie zespołu nr 5 znalazła się dramaturżka Teatru Polskiego we Wrocławiu Marzena Sadocha, w zespole nr 6 natomiast Marcin Pempuś. Rezultat pracy poszczególnych zespołów można było zobaczyć w piątek 30 sierpnia 2013 o godzinie 19:00 i w sobotę 31 sierpnia 2013 w blokach o godzinach 12:00 i 16:30 na Scenie Kameralnej Teatru Wybrzeże (ul. Bohaterów Monte Cassino 30). Dodatkowo w czwartek 29 sierpnia 2013 o godzinie 22:00 w sopockim Dworku Sierakowskich (ul. Czyżewskiego 12) odbyło się czytanie nowego tekstu Marzeny Sadochy Media Medea w reżyserii Adama Nalepy. Wstęp na pokazy warsztatowe i czytanie był wolny.

 

Zespół nr 5 przygotował projekt Niewiarygodnie prawdziwe:

Co jakiś czas w mediach pojawiają się informacje o różnych nieprawdopodobnych zdarzeniach. O duchach, kosmitach czy cudownych pojawieniach się wizerunków boskich na przedmiotach codziennego użytku. Zazwyczaj uśmiechamy się wtedy z politowaniem, klasyfikujemy jako niewiarygodne i szybko o tym zapominamy. A gdyby przyjrzeć się temu dokładniej? Nie nadnaturalnym zdarzeniom – w nie można wierzyć bądź nie – ale ludziom, którzy ich, być może, doświadczyli. Oni są jak najbardziej prawdziwi. Kim są? Co przeżyli i dlaczego chcą o tym opowiadać w mediach? Czy z różnych, niepowiązanych ze sobą niewiarygodnych historii może wyłonić się coś prawdziwego?
Od reżysera [Jakuba Roszkowskiego]: „Chciałbym popracować nad tematem, który mieści się zarówno w narracji «fiction», jak i «non-fiction». Poszukać prawdy w wydarzeniach niesamowitych, paranormalnych. Znaleźć coś czystego, prostego w artykułach z «Faktu» czy «Super Expressu» – i to tych z ostatniej strony. Wziąć historie zwyczajnych, w żaden sposób niewyróżniających się wcześniej ludzi, którzy z dnia na dzień stają się niezwykli: udzielają wywiadów, pokazują się w telewizji, zmieniają się na chwilę w lokalnych celebrytów. Mam poczucie, że domniemana wizyta kosmitów na polskiej wsi nie powie mi wiele o życiu pozaziemskim, a ukazanie się wizerunku Matki Boskiej na szybie nie otworzy mi nowych horyzontów w myśleniu o religii, ale – z zupełnie innego punktu widzenia – te nadnaturalne wydarzenia mogą być przyczynkiem do ciekawej dyskusji o nas. Nas – ludziach. Nas – Polakach”.

Zespół nr 6 pracował nad projektem pod roboczym tytułem Ballady rockowe, który ostatecznie nazywał się Bękarty rocka. Musical non-fiction:

Opowieść non-fiction o początkach polskiego rock’n’rolla przez losy fikcyjnego zespołu rockowego, który wzoruje się na największych gwiazdach polskiego i zagranicznego rocka. Biografia grupy rock’n’rollowej ze wszystkimi jej archetypami (założenie grupy, pierwszy sukces, konfrontacja z rynkiem) stanie się pryzmatem dla opowieści o wolności w warunkach niewoli oraz konfrontacji żywiołu muzyki i polityki. W kulisach festiwali, domów kultury i hal widowiskowych fikcja przeplata się z najważniejszymi zdarzeniami z powojennej historii muzyki rozrywkowej. Jak wyglądał styk kreacji z realnym socjalizmem? Jaką funkcję miał rock’n’roll w PRL-u? Czy była to muzyka systemowa, czy zbuntowana? Czy Polacy wnieśli coś oryginalnego do tradycji rock’n’rolla?
reżyseria – Michał Walczak

 

Czytanie "Media Medei" Marzeny Sadochy (fot. Patrycjusz Dziczek) 

Marcin Pempuś w "Bękartach rocka" (fot. Mariusz Marcinkowski)

Sopot Non-Fiction 2013 - logo

Powrót

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze wpisy

Tagi

Archiwa