W środę 24 listopada 2010 po raz osiemnasty ogłoszono nominacje do Paszportów „Polityki”. Tak się składa, że wszyscy nominowani w roku 2010 w kategorii Teatr mają w dorobku artystycznym współpracę w Teatrem Polskim we Wrocławiu. Monika Strzępka i Paweł Demirski wystawili tu Dziady. Ekshumację i Śmierć podatnika, a 30 listopada 2010 zaczęli pracę nad nowym spektaklem pod roboczym tytułem 2012. Wojciech Kościelniak był między rokiem 1988 a 2001 aktorem w naszym teatrze. Sebastian Majewski pracował jako dramaturg z Janem Klatą przy Sprawie Dantona i Ziemi obiecanej.

Paszporty „Polityki” zostaną wręczone we wtorek 18 stycznia 2011 podczas uroczystej gali w warszawskim Teatrze Wielkim.

Tak o nominowanych napisała „Polityka”:

Paweł Demirski (ur. w 1979 r. w Gdańsku) i Monika Strzępka (ur. w 1976 r. w Tuchowie pod Tarnowem). Dramatopisarz i reżyserka, tandem w życiu i na scenie. Pierwszy wspólny spektakl – piętnujące narodową martyrologię Dziady. Ekshumacja – zrealizowali w 2007 r. we wrocławskim Teatrze Polskim. Najważniejsze przedstawienia stworzyli w Teatrze Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu: burleskę polityczną Był sobie Polak Polak Polak i diabeł, czyli w heroicznych walkach narodu polskiego wszystkie sztachety zostały zużyte, zderzające Czechowowskiego Wujaszka Wanię z dogmatami neoliberalizmu Diamenty to węgiel, który wziął się do roboty, zestawiający komunistyczną propagandę z serialu Czterej pancerni i pies z narracją na temat powstania warszawskiego spektakl Niech żyje wojna!!! oraz Był sobie Andrzej Andrzej Andrzej i Andrzej, będący krytyką ślepo zapatrzonych w kapitalizm elit III RP. Uprawiają współczesną wersję sztuki dydaktycznej. Wykorzystując anarchistyczny potencjał śmiechu (ich ulubione gatunki sceniczne to burleska, slapstick i groteska), uczą, że kształt świata jest wynikiem walki interesów rozmaitych grup, że obok prawdy zwycięzców jest także prawda przegranych i na nią właśnie zwracają uwagę widzów.

Wojciech Kościelniak (ur. w 1965 r. we Wrocławiu). Aktor, reżyser teatralny, przede wszystkim jednak jeden z najciekawszych polskich reżyserów musicalowych. W latach 1988–2001 występował w Teatrze Polskim we Wrocławiu, będąc jednocześnie wykładowcą wrocławskiej PWST. W latach 2001–06 dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Muzycznego – Operetki Wrocławskiej, który w międzyczasie zmienił nazwę na Teatr Muzyczny Capitol. Reżyserował tam zarówno widowiska muzyczne (m.in. spektakle z piosenkami Elvisa Presleya, Juliana Tuwima i Jacka Kaczmarskiego), jak i klasykę musicalu (West Side Story Leonarda Bernsteina) oraz musicalowe eksperymenty (musical bez słów Scat, czyli od pucybuta do milionera z muzyką Leszka Możdżera, adaptację Idioty Fiodora Dostojewskiego z muzyką Piotra Dziubka). Hitami były także wyreżyserowane przez niego: Hair Galta MacDermota (Teatr Muzyczny w Gdyni, 1999 r., i Gliwicki Teatr Muzyczny, 2010 r.), transopera Sen nocy letniej Shakespeare’a z muzyką Możdżera oraz najnowsza produkcja – Lalka Bolesława Prusa z muzyką Piotra Dziubka (Teatr Muzyczny w Gdyni).

Sebastian Majewski (ur. w 1971 r. we Wrocławiu). Dramatopisarz, dramaturg (stały współpracownik reżysera Jana Klaty), reżyser, twórca offowego wrocławskiego teatru Scena Witkacego, od 2008 r. twórca linii programowej Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu. Początkowo kontynuował rozpoczęty przez poprzednią dyrekcję dialog z wałbrzyszanami na temat ich miasta, by w kolejnych sezonach, zatytułowanych „Znamy, znamy” i „Znamy, znamy do kwadratu” rozszerzyć zakres tematyczny produkcji, proponując najciekawszym młodym reżyserom i dramaturgom naukowe ekspedycje w przestrzeń pokoleniowych mitologii. Ich efektem są m.in.: zdekonstruowana Zemsta Fredry w reż. Weroniki Szczawińskiej, rozgrywane w sali kinowej Gwiezdne wojny według sagi George’a Lucasa w reż. Krzysztofa Garbaczewskiego oraz wielokrotnie nagradzane spektakle Pawła Demirskiego i Moniki Strzępki: bazujące na serialu Czterej pancerni i pies, Niech żyje wojna!!! i wykorzystujące sceny z Człowieka z marmuru Andrzeja Wajdy Był sobie Andrzej Andrzej Andrzej i Andrzej.

Paszporty Polityki

Powrót

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze wpisy

Tagi

Archiwa