We wtorek 20 listopada 2018 o godzinie 19:00 na Scenie Kameralnej w ramach cyklu wydarzeń pod hasłem Opowieść teatralna T[pl pokażemy adaptację powieści Andrzeja Brauna Próżnia w reżyserii Aliny Obidniak. Bilety w cenie 5 zł w kasach Teatru Polskiego.

 

Piętnaste spotkanie z cyklu Opowieść teatralna T[pl:

Pokaz spektaklu Teatru Telewizji

Andrzej Braun
PRÓŻNIA

Adaptacja: Alina Obidniak, Piotr Kuncewicz
Reżyseria: Alina Obidniak
Realizacja telewizyjna: Juliusz Burski
Scenografia: Michał Jędrzejewski
Kostiumy: Barbara Barczewska-Jędrzejewska
Operator kamery: Wojciech Rawecki

Obsada:
Edward Lubaszenko (Kostek Kuryło), Artur Młodnicki (Major), Ferdynand Matysik (Kapitan), Tadeusz Morawski (Gralewski), Andrzej Mrozek (Pracz), Ewa Kamas (Regina), Zdzisław Kuźniar (Pajda), Cezary Kussyk (Szymula), Jan Peszek (Izydor Steć), Piotr Kurowski (Ksiądz Śnitko), Halina Buyno, Halina Nowicz-Brońska, Halina Piechowska, Irena Szymkiewicz, Maria Zbyszewska, Władysław Dewoyno, Jerzy Fornal, Ryszard Kotys, Stefan Lewicki, Wojciech Malec, Ludomir Olszewski, Andrzej Wilk

Emisja spektaklu w TVP: 24 sierpnia 1973

Czas: 100 minut

 

Adaptację książki Andrzeja Brauna Próżnia (1969) zrealizowano w okresie technicznej transformacji polskiej telewizji. Juliusz Burski (późniejszy szef filmu w rządzie Tadeusza Mazowieckiego) połączył formułę teatru emitowanego „na żywo” z zapisem filmowym i magnetowidową rejestracją całości. Znaczną część spektaklu zarejestrowano na taśmie filmowej w adaptowanych plenerach (Kielecczyzna), a następnie zmontowano ze scenami zrealizowanymi „na żywo” w hali WFF we Wrocławiu. Całość przekazano po łączach do Warszawy, gdzie Próżnię zarejestrowano „non stop” na magnetowidzie stacjonarnym.

Nowatorstwo realizacyjne nie przyspieszyło emisji. Był to spektakl dość „niesłuszny”, więc przeleżał dwa lata na półce, a po wycięciu m.in. sceny rozbrajania partyzantów przez „Wyzwolicielkę Ludów” został wyemitowany w letnie popołudnie (aby nikt tego nie oglądał).

Przedstawienie nawiązuje do wydarzeń marcowych z roku 1968 w Polsce, kiedy to dawne wojenne doświadczenia zostały przefiltrowane przez nowe, pomarcowe. Wtedy, podobnie jak w spektaklu, można było obserwować dezintegrację społeczeństwa oraz rozpad wszelkich więzi i wspólnot. Wzajemna nienawiść, oskarżanie się i donosy były zjawiskiem nader częstym. Przedstawienie oddaję grozę tamtejszych wydarzeń. Ukazuje wieś Lipiny, położoną na południowym wschodzie Polski, tuż po przetoczeniu się frontu wojennego. Jednakże straszna, zdecydowanie gorsza wojna – wojna domowa, miała się dopiero rozpocząć. Życie okupacyjne stwarzało poczucie czy choćby pozory wspólnoty. Zakończenie wojny odsłoniło niejednolitość poglądów politycznych, różne wizje powojennej Polski.

Andrzej Braun – pisarz, poeta, reportażysta. Ojciec Ewy Braun, brat Michaliny Wisłockiej.

 

 

 

 

 

Powrót

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze wpisy

Tagi

Archiwa