Sen nocy letniej Williama Shakespeare’a w reżyserii Moniki Pęcikiewicz zdobył jedną z czterech nominacji do Złotego Yoricka – nagrody dla najlepszej polskiej inscenizacji sztuk Shakespeare’a w sezonie 2009/2010 – i zaproszenie na XIV Festiwal Szekspirowski w Trójmieście. Zagraliśmy w środę 4 sierpnia 2010 o godzinie 21:00 na scenie Teatru Muzycznego w Gdyni.

Pozostali kandydaci do Złotego Yoricka to Król Lear w reżyserii Cezarisa Graužinisa z Wrocławskiego Teatru Współczesnego, Co chcecie albo Wieczór Trzech Króli w reżyserii Michała Borczucha z Teatru im. J. Kochanowskiego w Opolu oraz Ja, Hamlet w reżyserii Marka Kality z Teatru im. W. Bogusławskiego w Kaliszu.

„Kończący się sezon teatralny pod względem liczby spektakli szekspirowskich był świetny” – oceniła Monika Żółkoś, juror selekcjoner konkursu o Złotego Yoricka. – „Jeżeli chodzi o strategie artystyczne, to dominuje przepisywanie, czasem bardzo radykalne, dramatów Shakespeare’a. Widać to wyraźnie po tytułach nominowanych do nagrody, choć każde z tych przedstawień jest inne”.

O naszej inscenizacji Monika Żółkoś tak napisała, uzasadniając zaproszenie jej do Trójmiasta: „Twórcy spektaklu proponują taką lekturę Szekspira, która wydobywa z dramatu mroczny obraz ludzkiej seksualności. Idą w tym widzeniu bardzo daleko: wrocławska inscenizacja Snu nocy letniej to już nawet nie opowieść o przypadkowości emocji i cierpieniu płynącym z miłosnego niespełnienia, lecz historia seksualnej alienacji i skrajnego uprzedmiotowienia ciała. Niemal we wszystkich inscenizacjach Moniki Pęcikiewicz widać wrażliwość na relacje płciowe, kondycję kobiety i stosowane wobec niej rozmaite formy przemocy: w Śnie nocy letniej tropi je w przestrzeni teatru, w obecnych tu mechanizmach władzy, strategiach obsadzania ról i sposobach eksponowania kobiecego ciała. Charakterystyczne dla wrocławskiej inscenizacji rozmnożenie mediów – kamer, mikrofonów, ekranów – pogłębia wyobcowanie aktorów, wystawionych na cudze spojrzenie, a przede wszystkim redukuje cielesność i seksualność do tego, co widziane, zewnętrzne, wizualnie atrakcyjne. To przestrzeń ciągłej obserwacji, pozostawania we władzy wzroku. Podstawowe napięcie w Śnie nocy letniej Moniki Pęcikiewicz przebiega między ciałem wystawionym na pokaz a ciałem jako źródłem pragnienia. W ujęciu reżyserki szekspirowski świat jest cyniczny i okrutny, a postacie zredukowane do pięknego wyglądu. Seksualność nie służy upodmiotowieniu, zbudowaniu więzi z drugim człowiekiem, rozbudowaniu doświadczenia, jest atrakcyjnym towarem, a w efekcie źródłem uprzedmiotowienia”.

Złoty Yorick wręczany jest od 1994 roku. Dotąd zwycięzcę ogłaszano kilkadziesiąt dni przed festiwalem i spektakl (czasem również przedstawienia wyróżnione) zapraszano na imprezę. W tym roku po raz pierwszy w trakcie festiwalu zaprezentowane zostały wszystkie nominowane do nagrody widowiska i dopiero wtedy poznaliśmy laureata, którym okazał się spektakl z Opola. Jury (w składzie: Monika Żółkoś, Tomasz Kubikowski, Barbara Świąder i Wojciech Owczarski – przewodniczący) w tym roku nie przyznało nagrody, a jedynie Wyróżnienie Złotego Yoricka. W podziękowaniu i na pamiątkę udziału w festiwalu wszyscy uczestnicy konkursu dostali od szefa festiwalu prof. Jerzego Limona angielskie (oryginalne, jak zapewniał) ryciny z przełomu XVIII i XIX w., ilustrujące poszczególne dramaty mistrza ze Stratfordu.

Teatr Polski we Wrocławiu otrzymał Złotego Yoricka w roku 1995 za Romea i Julię w reżyserii Tadeusza Bradeckiego, w roku 2008 natomiast specjalne wyróżnienie przypadło Hamletowi w reżyserii Moniki Pęcikiewicz.

Tegoroczna edycja Festiwalu Szekspirowskiego trwała od 30 lipca do 8 sierpnia 2010.

Powrót

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze wpisy

Tagi

Archiwa