Jeszcze wczoraj, 17 września 1939 roku, Stanisław Ignacy Witkiewicz słuchał radia. Jedną z wiadomości, dla niego najstraszniejszą, była ta o wkroczeniu do Polski Armii Radzieckiej. Nie mógł i nie chciał przeżyć tej informacji. 18 września 1939 popełnił samobójstwo. Był poniedziałek, pogoda była bardzo ładna…Dziś mija 80. lat od tego tragicznego wydarzenia.

Pamiętając o Witkacym, zapraszamy Państwa na wyjątkowe spotkanie z jego twórczością. W ramach cyklu Teatr na ekranie, we wtorek 24 września, pokażemy sztukę Stanisława Ignacego Witkiewicza „Gyubal Wahazar” w reżyserii Jacka Bunscha, zrealizowaną w Teatrze Telewizji w 1993 roku.

Dodatkowo tego wieczoru zobaczymy film „Stanisław Ignacy Witkiewicz GYUBAL WAHAZAR” inspirowany dramatem Gyubal Wahazar zrealizowany w technice animacji poklatkowej.

Film powstał w 2007.
Reżyseria, scenariusz, animacja i narracja: Iwan Gorszkow, muzyka: Konstantin Moszkin.
Iwan Gorszkow (1986) to rosyjski artysta, współzałożyciel Woroneżskiego Centrum Sztuki Współczesnej, członek grypy Popular Border Research. „Artysta Roku” na targach Cosmoscow 2017. Współpracuje z galeriami Marina Gisich Gallery (St. Petersburg) i Diehl Gallery (Berlin).
Wystawy indywidualne: Woroneż, Moskwa, Petersburg, Wiedeń, Berlin, Paryż i Budapeszt. Mieszka i pracuje w Woroneżu.

Ponadto otwarta zostanie wystawa projektu Gyubal Wahazar zrealizowanego przez studentów Wydziału Sztuki Nowych Mediów Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych (WSNM PJATK) we Współpracy z Instytutem Witkacego (IW).

Efektem jest oryginalna interpretacja dramatu w formie bibliofilskiej książki artystycznej – „bestlookera” inspirowanego publikacjami Franciszki i Stefana Themersonów, w innowacyjnym opracowaniu typograficznym wykorzystującym technikę rozszerzonej rzeczywistości – AR (ang. Augmented Reality). Wydawnictwu towarzyszą animacje komputerowe, ilustracje, plakaty, komiks, formy przestrzenne i projekty kostiumów.
Opiekunami przedsięwzięcia byli: Ewa Satalecka z PJATK, Andrzej Klimowski z Royal College of Art., Małgorzata Sady i Marek Średniawa. Książka zdobyła prestiżowe nagrody – Certyfikat Typograficznej Doskonałości przyznany przez międzynarodową organizację TDC oraz
wyróżnienie PTWK w konkursie na najpiękniejszą książkę 2017 roku.

GOŚCIE WIECZORU: prof. Janusz Degler, reżyser Jacek Bunsch, Małgorzata Sady – themersonistka, Marek Średniawa – przedstawiciel Instytutu Witkacego i redakcji pisma „Witkacy!” oraz Aneta Ługowska – kierowniczka Biblioteki i Wydawnictwa Polsko Japońskiej Akademii Technik Komputerowych

  • Dodatkową atrakcją będzie prezentacja plakatów i zdjęć z przedstawień Stanisława Ignacego Witkiewicza w Teatrze Polskim we Wrocławiu oraz prezentacja najnowszego numeru pisma artystyczno-naukowego Witkacy! nr 1-2/2019.

Stanisław Ignacy Witkiewicz „Gyubal Wahazar”

Profesor Janusz Degler
 
„Nieeuklidesowy dramat w czterech aktach Gyubal Wahazar, czyli Na przełęczach BEZSENSU” ukończył Witkacy 14 czerwca 1921 r., o czym poinformował Kazimierę Żuławską. dodając, że „zamyka definitywnie epokę 15 sztuk”. Tę epokę rozpoczął pierwszy dojrzały utwór dramatyczny Witkiewicza: tragedia w pięciu aktach z prologiem Maciej Korbowa i Bellatrix  napisana w ciągu dziesięciu dni: od 14 do 24 listopada 1919 r. Obie sztuki łączy postać głównego bohatera. Wahazar bowiem to kolejne wcielenie Macieja  Korbowy. Demaskuje go jedna z postaci z tejże sztuki, Donna Scabrosa, która przypomina mu: „Nie pamiętasz, jakeś  był prezesem syndykalistów? Jestem Dzinia, córka barona Vessanyi, który uratował ci życie i zginął. Dwa lata za to byłam twoją wychowanicą. Przecież ty jesteś Maciej de Korbowa”. Na co Wahazar odpowiada: „Może nim byłem i może to jest wszystko prawda. ale nie ma to nic do rzeczy. Przekreśliłem moją przeszłość zupełnie”. Witkacy, odpowiadając na zarzuty krytyki, że jego sztuki „są dość przesycone erotyzmem” podkreślił, że Gyubal Wahazar” jest zupełnie anerotyczny”. Zadedykował go swemu bliskiemu przyjacielowi Tadeuszowi Langierowi”, którego bardzo cenił jako twórcę fotografii artystycznej.
Gyubal Wahazar to – obok Szewców – najbardziej polityczna sztuka Witkacego, przenikliwie ukazująca zwyrodnienia władzy dyktatorskiej opartej na bezwzględnym terrorze. Postać Wahazara uosabia cechy wszystkich znanych tyranów, a sposób sprawowania przezeń władzy to niemal prorocza wizja XX-wiecznych systemów totalitarnych.
Prapremiera sztuki w reżyserii Jowity Pieńkiewicz odbyła się 10 września 1966 r. w Teatrze Polskim w Poznaniu.

:
Powrót

Najnowsze wpisy

Tagi

Archiwa