Ze smutkiem informujemy, że 3 lipca b.r. we Wrocławiu zmarł Wojciech Jankowiak, scenograf teatralny, filmowy i telewizyjny. Autor scenografii do wielu naszych spektakli, m.in:

  • „Szkarłatny pył”, reż. Piotr Paradowski, premiera 20.03.1975
  • „Wesele”, reż. Igor Przegrodzki, premiera 18.11.1981
  • „Historia”, reż. premiera 13.06.1981
  • „Trans-Atlantyk”, reż. Eugeniusz Korin, premiera 02.04.1982
  • „Woyzeck”, reż. Tadeusz Minc, premiera 22.05.1983
  • „Oni”, reż Jacek Bunsch, premiera 23.03.1984
  • „Na czworakach”, reż. Tadeusz Minc, premiera 27.04.1985
  • „Janulka, córka Fizdejki”, reż. Jacek Bunsch, premiera 31.01.1986
  • „Balkon”, reż. Tadeusz Minc, premiera 18.01.1987
  • „Śmierć Dantona”, reż. Jacek Bunsch, premiera 26.02.1988
  • „Dzieci Arbatu”, reż. Jacek Bunsch, premiera 21.05.1988
  • „Iwanow”, reż. Jacek Bunsch, premiera 10.02.1989
  • „Ósmy krąg”, reż. Jan Szurmiej, premiera 04.03.1989
  • „Biesiada u hrabiny Kotłubaj”, reż. Jacek Bunsch, premiera 19.10.1990
  • „Kasia z Heilbronnu albo próba ognia” , reż. Jerzy Jarocki, premiera 30.11.1994
  • „Przygody Tomka Sawyera”, reż. Jan Szurmiej, premiera 19.03.1995
  • „Nasz człowiek”, reż. Walerij Fokin, premiera 05.04.1998
  • „Xięgi Schulza”, reż. Jan Szurmiej, premiera 08.06.2018.

Wojciech Jankowiak był przez wiele lat związany z Teatrem Polskim we Wrocławiu oraz Teatrem Telewizji jako scenograf. Był profesorem na Wydziale Architektury Wnętrz i Wzornictwa Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. Stworzył ponad 300 projektów scenografii do spektakli w teatrach dramatycznych i muzycznych w całym kraju.

W 1985 roku otrzymał Nagrodę Miasta Wrocławia za twórcze dokonania w zakresie scenografii teatralnej, a w 1986 w Opolu – XII Opolskich Konfrontacjach Teatralnych – nagrodę za scenografię do przedstawienia „Janulka córka Fizdejki” w Teatrze Polskim we Wrocławiu. Uhonorowany również Srebrną Glorią Artis.

„Xięgi Schulza” były ostatnim spektaklem w naszym teatrze, do którego Wojciech Jankowiak przygotował scenografię. Tak wówczas pisał w programie do przedstawienia:

Scenografia nie jest dziełem samoistnym, nie funkcjonuje poza przedstawieniem. Każda praca nad określonym dziełem, to praca od początku; nie ma czegoś takiego jak kontynuacja „drogi artystycznej” czy zaznaczenie się jakiejś charakterystycznej cechy indywidualnej. A gdzie zaznaczyć, jak wyjaśnić niezbędną w każdym procesie twórczym rolę intuicji? Tłumacząc swoje wybory, trywializujemy je. W teatrze, który jest moim „obrazem”, sposób użycia teatralnej materii, wybór estetyki scenicznej rzeczywistości, zależą przede wszystkim od precyzyjnego rozszyfrowania tajemnicy tekstu dramatycznego. Stylistyczne wybory związane są z moim przekonaniem o konieczności zbudowania takiej sytuacji komunikacyjnej, która otworzy przed publicznością możliwości widzenia, słyszenia, odczuwania, a nade wszystko rozumienia treści komunikatu. Inscenizacje teatralne muszą precyzyjnie operować środkami, jakich się w nich używa.

Pożegnanie Wojciecha Jankowiaka odbędzie się 8 lipca (poniedziałek), o godz. 16.00 na cmentarzu Kiełczowskim (ul. Kiełczowska 90, Wrocław).

Pogrzeb odbędzie się 9 lipca (wtorek), o godz. 12.00 na cmentarzu komunalnym w Kamieńcu Ząbkowickim.

Na zdjęciu ś.p. Wojciech Jankowiak, fot. Wiktoria Matyja

:
Powrót

Najnowsze wpisy

Tagi

Archiwa