Wykład pt. Teatr Polski Jerzego Grzegorzewskiego poprowadziła Nina Karniej.

Godzina: 11:40

Czas trwania: 60 minut

Jerzy Grzegorzewski pojawił się w Teatrze Polskim we Wrocławiu, kiedy miał trzydzieści sześć lat. W sezonie 1975/1976 – na trzydziestolecie teatru – wystawił na Dużej Scenie Ślub Witolda Gombrowicza. Z początkiem sezonu 1978/1979 Grzegorzewski objął stanowisko dyrektora artystycznego Teatru Polskiego. Zaledwie po dwóch sezonach i w momencie, kiedy osiągnął pozycję jednego z najwybitniejszych reżyserów w Polsce, został odsunięty od tej funkcji. Było to w okresie powstania Solidarności, a więc z końcem sezonu 1980/1981, w trakcie którego zbuntowane zespoły odwołały blisko połowę szefów polskich teatrów. Do Teatru Polskiego we Wrocławiu Grzegorzewski wrócił po kilku latach. W 1993 roku zrealizował Złowionego wg poematu Tadeusza Różewicza. Był to spektakl wystawiony na drugim balkonie Dużej Sceny teatru, ale obejmujący przestrzenią gry cały budynek. Złowiony został zagrany jedynie osiemnaście razy, a jego sceniczną historię przerwał nagły pożar Teatru Polskiego w styczniu 1994 roku. Grzegorzewski nie porzucił jednak tego przedstawienia, realizując spektakl Złowiony – rekonstrukcje. Był to jednorazowy pokaz fragmentów pierwowzoru w scenerii spalonego teatru. To wyjątkowe przedstawienie przeniesiono później do Teatru Telewizji. Złowiony to trzeci – po wrocławskiej Śmierci w starych dekoracjach i warszawskiej Pułapce – spektakl Jerzego Grzegorzewskiego zrealizowany według tekstów Różewicza. 14 września 2005 roku miało miejsce ważne wydarzenie w historii Teatru Polskiego we Wrocławiu. Duża Scena przy ulicy Gabrieli Zapolskiej 3 przyjęła wtedy imię Jerzego Grzegorzewskiego.

Uczestnikami spotkania byli uczniowie i ich opiekunowie z dolnośląskich szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych. Wykład objął wprowadzenie teoretyczne poświęcone historii teatrów we Wrocławiu – rys historyczny oraz społeczno-kulturalny: zaczynając od prężnie działającego antreprenera i monopolisty teatralnego z przełomu wieków – dr Theodora Loewego, przez Teofila Trzcińskiego, który kierował wrocławską instytucją przez pierwszy sezon (1945/1946), na Krzysztofie Mieszkowskim kończąc.

Dlaczego Teatr Polski we Wrocławiu ma trzy sceny? W jaki sposób, dlaczego i w jakiej kolejności powstawały i były adaptowane? Na te i wiele innych pytań widzowie otrzymali odpowiedzi podczas poniedziałkowego wykładu.

Nie chcę schlebiać młodzieży i uprawiać demagogii. Ale myślę, że rewolta by się przydała. Pewien niekontrolowany żywioł powinien się wyzwolić. Wiem oczywiście, że mógłbym wystąpić jako jedna z pierwszych ofiar.

Jerzy Grzegorzewski (1992)

Młodzież gimnazjalna i licealna miała możliwość obejrzenia fragmentów spektaklu Teatru Telewizji z 1994 roku pt. Złowiony – rekonstrukcje wg poematów Tadeusza Różewicza Et in Arcadia ego i Złowiony. Uczniowie zostali poproszeni o napisanie felietonu pt. „Złowiony – rekonstrukcje” na podstawie obejrzanego archiwalnego zapisu. Na prace czekamy przez dwa tygodnie od zakończenia wykładu. Podczas następnego spotkania laureaci otrzymają upominki. Na koniec spotkania wręczono nagrody laureatom konkursu pisarskiego i plastycznego dotyczącego tematu Echa starożytności w twórczości Jana Kochanowskiego.

 

Powrót

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze wpisy

Tagi

Archiwa