Facebook

YT

Twitter

Instagram

Teatr Polski we Wrocławiu, dyrektor Cezary Morawski

Wydawnictwo Teatru Polskiego

Grzegorz Jankowicz, Gombrowicz – Loading. Esej o formie życia

  • wydawnictwo: Teatr Polski we Wrocławiu & Książkowe Klimaty
  • rok wydania: 2014
  • wydanie: 1
  • cena: 27 zł
  • ISBN 978-83-64887-01-7
  • objętość: 152 str.
  • format: 130×190 mm
  • oprawa miękka, szyta, ze skrzydełkami

 

Serię wydawniczą poczekalnia.0 rozpoczął esej Grzegorza Jankowicza dotyczący Kronosu Witolda Gombrowicza, a także spektaklu na motywach Kronosu w reżyserii Krzysztofa Garbaczewskiego. Jankowicz, krakowski filozof literatury, krytyk i tłumacz, próbuje zdefiniować współczesny "kronos" jako inskrypcję, której celem jest wpisanie w język "nagiego życia". Jego zdaniem notatki Gombrowicza to nie tylko prywatny kalendarz życiowych zdarzeń, ale także tekst rzucający światło na sposób, w jaki radzimy (lub nie radzimy) sobie z istnieniem. W swoim eseju, jak mówi, szuka odpowiedzi na pytania: "Co z tym istnieniem robimy? W jaki sposób się doń odnosimy? Jak nim zarządzamy? Dlaczego tak bardzo nas fascynuje? Dlaczego poświęcamy mu dziś tak wiele uwagi?".

 

Od chwili publikacji Kronos Gombrowicza wywoływał emocje i gorące spory. Nie zwlekając, ruszyły rozwiązywać jego tajemnicę – bo jest to zapis wyjątkowo tajemniczy – dziesiątki komentatorów. Nad Kronosem pochylali się najświetniejsi interpretatorzy, gombrowiczolodzy, historycy i krytycy literatury, pisarze. Aż wreszcie przyszedł Grzegorz Jankowicz, znakomity eseista, komisarz Maigret polskiej humanistyki. Nie będę zdradzał rozwiązania.

Marek Bieńczyk

Uwaga, ten tekst to pułapka. Wygląda, jak kolejna rozprawa tłumacząca, dlaczego Gombrowicz paradygmatycznym pisarzem był. W istocie to labirynt wciągający do inicjacyjnej podróży, której celem jest indywiduacja zwieńczona odsłonięciem nowej podmiotowości. Czy powstały na gruzach nowoczesności podmiot wznieci bunt przeciwko Kronosowi? Nie ma odpowiedzi, Autor kończy swój znakomity esej pytaniami. Bo kto wie, gdzie upadnie strzała, którą w chwili nieuwagi Kronosa wypuścił Kairos?

Edwin Bendyk

 

Grzegorz Jankowicz (ur. 1978) – filozof literatury, krytyk i tłumacz. Pracownik Centre for Advanced Studies in the Humanities Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wiceprezes Fundacji Korporacja Ha!art, redaktor jej dwóch serii wydawniczych: Linia Krytyczna i Proza obca. Redaktor działu kultury "Tygodnika Powszechnego". Juror Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius. Dyrektor wykonawczy Festiwalu Conrada, Festiwalu Copernicus oraz Międzynarodowego Festiwalu Historycznego "Wiek XX. Anamneses". Ostatnio opublikował Po co jest sztuka? Rozmowy z pisarzami (Kraków 2013) oraz Cmono. Rozmowy z pisarzami (Kraków 2013).

 

Książka do nabycia w księgarni internetowej Wydawnictwa Książkowe Klimaty, w dobrych księgarniach w całej Polsce oraz przed spektaklami u obsługi widowni.

Patronat medialny:

Polskie Radio Trójka

 

więcej o książce »

więcej o serii wydawniczej poczekalnia.0 »

 


Roland Barthes - Dziennik żałobny

Roland Barthes, Dziennik żałobny

  • tłumaczenie: Kajetan Maria Jaksender
  • wydawnictwo: Teatr Polski we Wrocławiu
  • rok wydania: 2013
  • wydanie: 1
  • cena: 34,90 zł
  • ISBN 978-83-930986-4-4
  • objętość: 280 str.
  • format: 130×190 mm
  • oprawa miękka, szyta

Roland Barthes (1915–1980) – wybitny francuski filozof, czołowy przedstawiciel strukturalizmu i poststrukturalizmu, teoretyk semiologii, krytyk literacki, interpretator kultury, pisarz. Autor m.in. Mitologii, Systemu mody, Imperium znaków, Fragmentów dyskursu miłosnego, Światła obrazu czy książki autobiograficznej Roland Barthes. Książki Barthes’a weszły do kanonu humanistyki drugiej połowy XX wieku.

Dziennik żałobny

Nieprzetłumaczony dotąd na język polski, ostatni tekst Rolanda Barthes’a, który we Francji i Włoszech stał się intelektualnym i artystycznym wydarzeniem. To bardzo sugestywny zapis żałoby, w jakiej pogrążył sie autor po śmierci swojej matki, z którą łączyła go głęboka, symbiotyczna relacja. Odejście Henrietty Barthes złamało życie pisarza na pół, odtąd zmienia się jego literacka forma, pisanie przestaje być "udawane", ustępując miejsca egzystencji. Dziennik to zbiór 330 w większości datowanych fiszek, uporządkowanych, często bardzo krótkich osobistych zapisków tragicznego doświadczenia, i wreszcie próba określenia, kim się jest, gdy umiera najbliższy człowiek. To nie tylko rozprawa filozoficzna, w której Barthes niezwykle celnie opisuje świat po stracie, ale także bardzo intymna lektura opowiadająca o dramacie, z którym każdemu z nas przyszło lub przyjdzie się zmierzyć.

Książka rozpoczyna nową serię wydawniczą Teatru Polskiego we Wrocławiu. Inspiracją do niej za każdym razem bedą spektakle, jako punkt wyjścia do poruszenia najciekawszych zjawisk teatralnych, ale także problemów współczesnego świata, polityki, ekonomii, kultury. Głównym założeniem serii jest towarzyszenie teatrowi, zwiększenie pola jego oddziaływania, ułatwianie jego odbioru, przybliżanie jego wieloaspektowości i intelektualne obudowywanie przedstawień, co pozwoli na pozostawienie po nich trwałego śladu.

 

NAKŁAD WYCZERPANY

 

Patronat medialny:

Polskie Radio Trójka

 

Recenzje:

Dziennik żałoby

Męski płacz

Matka Barthes’a odchodzi

Zapis stanu po śmierci matki

Mama Rolanda Barthes’a odchodzi

 


Wydawnictwa jubileuszowe

Dwa i pół kilograma historii.
Prawie tyle waży dwutomowe wydawnictwo jubileuszowe na 65-lecie Teatru Polskiego – na kredowym papierze, z bezlikiem pięknych, wyczyszczonych komputerowo zdjęć i pedantycznie zestawionych kronik.
Zaczęłam od lektury tomu drugiego, noszącego tytuł "Zespół. Rozmowy z aktorami", bo... jest cieńszy. Poza tym byłam ciekawa, czy udało się w tych wywiadach z najstarszymi i najmłodszymi aktorami wydobyć więcej, niż czytujemy zwykle w kolorowej prasie. Udało się.

Hanna Baltyn, całość TUTAJ

Dwa tomy wydawnictwa na jubileusz 65-lecia Teatru Polskiego we Wrocławiu (6 stycznia 2011) są wyjątkowym zapisem teatralnej historii i współczesności tego miejsca. To pierwsze w historii wrocławskiej sceny tak monumentalne książki dokumentujące powojenną historię, w których po raz pierwszy odnotowano wszystkie przedstawienia od roku 1945, bo przecież nieoficjalnie scena zainaugurowała działalność w Boże Narodzenie 1945 roku.

Tom 1 Rekonstrukcje. Teatr Polski we Wrocławiu 1946–2011 to bogata (896 stron) księga, w której staramy się dać świadectwo legendarnej przeszłości i żywej teraźniejszości. Stąd też tekst Rafała Węgrzyniaka Teatr Snów i Wielkie Zwierciadło Historii. Reżyserzy Teatru Polskiego we Wrocławiu (1946–2010) opisujący wielkich reżyserów Teatru Polskiego oraz esej Jolanty Kowalskiej Teatr Polski. Siły i środki, który jest próbą zbiorowego portretu wybitnych aktorów Teatru Polskiego (również młodej generacji). Ważne są również artykuły Piotra Rudzkiego O dramaturgu w Teatrze Polskim we Wrocławiu z trzema dygresjami oraz Opowieści o teatrze polskim w listach. Korespondencja do Zdzisława Grywałda 1945–1975. W pierwszym autor pokazuje, że nowoczesne myślenie o teatrze, którego jednym z wyznaczników jest udział dramaturga w pracy nad przedstawieniem, zaczęło się w Teatrze Polskim już w roku 1949. Drugi to unikatowy i po raz pierwszy publikowany zbiór listów do Zdzisława Grywałda, dyrektora Teatru Polskiego w latach 1954–1962, napisanych przez najważniejszych dla teatru i powojennej kultury twórców (m.in. Juliusz Osterwa, Wilam Horzyca, Jakub Rotbaum, Bohdan Korzeniewski, Kazimiera Iłłakowiczowna, Jan Kott, Kazimierz Dejmek czy Tadeusz Kantor).

Kolejna część książki poświęcona jest Jerzemu Grzegorzewskiemu, Tadeuszowi Różewiczowi, Janowi Klacie (esej Anny R. Burzyńskiej) i Krystianowi Lupie (tekst Nowy prąd). Trzecią część książki poświęcamy opisom przedstawień i recepcji, która im towarzyszyła (m.in. Jan Kott, Szekspir we Wrocławiu, Jeszcze o "Jak wam się podoba"; Zaufanie. Nad "Nie-Boską komedią" Jerzego Grzegorzewskiego; Alicja Szumańska, Przestrzeń i myśl. Spektakle ze Świebodzkiego; Społeczeństwo spektaklu. Zapis debaty wokół "Snu nocy letniej" w reżyserii Moniki Pęcikiewicz). Ostatnia część książki to ważny głos dyrektorów Teatru Polskiego: Krystyny Skuszanki i Jerzego Krasowskiego, Jacka Bunscha, Jacka Wekslera, Pawła Miśkiewicza, a także pełna dokumentacja wszystkich premier na przestrzeni 65-lecia.

Tom 2 Zespół. Rozmowy z aktorami (400 stron) to wyjątkowy zbiór 54 wywiadów z aktorami Teatru Polskiego we Wrocławiu (lub ich portretów), dzięki którym czytelnik może poznać drogi ich kariery, poglądy na teatr, osobisty punkt widzenia na momenty przełomowe w historii Teatru.

Książki są do kupienia przed spektaklami u obsługi widowni.

Cena:
Tom I 19
Tom II 19
Komplet 38

Książki do nabycia również w wybranych księgarniach, m.in. internetowej Prospero w Warszawie (Tom I TUTAJ, Tom II TUTAJ) i Tajnych Kompletach we Wrocławiu.

Wydawnictwa jubileuszowe - okładki