18 czerwca 1923 roku w Łucku na Wołyniu urodził się Szymon Szurmiej, aktor, reżyser teatralny, działacz społeczności żydowskiej, dyrektor naczelny i artystyczny Teatru Żydowskiego im. Ester Rachel i Idy Kamińskich w Warszawie, związany również z Teatrem Polskim we Wrocławiu.

Pierwsze doświadczenia sceniczne zdobywał podczas II wojny światowej. Po 1941 został wysłany do obozu pracy na Kołymie, a następnie po trzech latach na dalsze zesłanie do Dżambułu w Kazachstanie. To właśnie na zesłaniu grał m.in. w teatrze w Ałma-Acie, przy którym ukończył studium aktorskie.

W 1946 przymusowo wysiedlony z rodzinnych stron osiedlił się we Wrocławiu i w 1951 roku, w Teatrze Polskim we Wrocławiu, rozpoczął swoją karierę aktorską jako asystent reżysera. Następnie w latach 1953- 1955 był reżyserem w naszym teatrze. W latach 1955–1956 był kierownikiem artystycznym i reżyserem Teatru Ziemi Opolskiej w Opolu i następnie w latach 1956-1962 Dolnośląskiego Teatru Powszechnego we Wrocławiu. W latach 1962-1967 był reżyserem we wrocławskim Teatrze Rozmaitości. W 1966 zdał egzamin eksternistyczny i stał się dyplomowanym reżyserem. W 1986 został przewodniczącym Zarządu Głównego Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce.

W 1967 został reżyserem Teatru Żydowskiego w Warszawie. W 1969 przeprowadził się do Warszawy, gdzie od 1 września 1969 był dyrektorem Teatru Żydowskiego w Warszawie, którym kierował do śmierci.

18 czerwca 2003 w 80. rocznicę urodzin Szurmiej postanowieniem prezydenta Polski Aleksandra Kwaśniewskiego został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski „w uznaniu wybitnych zasług w długoletniej pracy twórczej, za osiągnięcia w działalności artystycznej i społecznej”. W lipcu 2004 został Honorowym Obywatelem miasta stołecznego Warszawy.

Zmarł 16 lipca 2014 w Warszawie. Został pochowany 24 lipca w Alei Zasłużonych Cmentarza Wojskowego na Powązkach w Warszawie.

Pierwsza strona programu do przedstawienia „Śmierć komiwojażera” w reżyserii Szymona Szurmieja, 1960 rok.

Sztuki wyreżyserowane przez Szymona Szurmieja w naszym teatrze:

Dolnośląski Teatr Powszechny we Wrocławiu

  • 1960: Śmierć komiwojażera
  • 1960: Pan Jowialski
  • 1960: Testament mój

Teatry Dramatyczne we Wrocławiu

  • 1954: Maszeńka
  • 1954: Szczygli zaułek
  • 1953: Tania
  • 1953: Sprawa rodzinna
  • 1953: Chirurg
  • 1953: Bieg do Fragala (asystent reżysera)
  • 1952: Proces (asystent reżysera)
  • 1952: Człowiek z karabinem (asystent reżysera)
  • 1952: Angelo, Tyran Padwy (asystent reżysera)
  • 1951: Poemat pedagogiczny (asystent reżysera)
:
Powrót

Najnowsze wpisy

Tagi

Archiwa