Aleksander Wenglasz – Zdjęcie inaczej zabić

<!–

przekład – Elżbieta Ogrodowska-Jesionek

–>

reżyseria – Aleksander Wenglasz

muzyka – Łukasz Lulek, Tomasz Janiszewski

wideo – Grzegorz Jankowski

asystent reżysera – Oskar Sadowski

<!–

adaptacja, reżyseria i wideo – Oskar Sadowski

wideo i kostiumy – Katarzyna Borelowska

muzyka – Maciej Kuśnierz i Szymon Maliszewski

asystentka reżysera – Alicja Szumańska

producent – Katarzyna Majewska

–>

czytali: Bożena Baranowska, Paulina Chapko, Halina Rasiakówna, Igor Kujawski, Tomasz Lulek, Adam Szczyszczaj

 

Zdjęcie inaczej zabić to powieść, w której bohaterowie próbują odgadywać wzajemne intencje jak hasła krzyżówkowe, lecz żadne z haseł nie pasuje do odpowiedzi na pytania o to, czym jest prawda, a czym kłamstwo. Liczba kratek się nie zgadza. Nie takie słowa. I nie ma rozwiązania. Nie ma?

Czytanie stanowi zapowiedź mającej się ukazać wiosną 2016 powieści Aleksandra Wenglasza Zdjęcie inaczej zabić.

PIONOWO
morska, lokomocyjna albo łagodne przekleństwo – Wiktoria jest cyberchondryczką
surówka martwego sezonu, potocznie bieda – ojciec Wiktorii wraca pamięcią do chwil, kiedy był tajnym współpracownikiem SB
w piersiowej jak w klatce, którego trzepotanie skrzydłami to na pewno śmierć – matka Wiktorii ubiera w pośpiechu płaszcz i ucieka do innego życia

POZIOMO
elektrowstrząsowa o napięciu do 450 V i natężeniu do 0,9 A, stosowana z ciekawości – a co, jeśli Tekla zaadoptuje dorosłą Wiktorię w ramach polsko-brytyjskiej kampanii społecznej?
matematyczny model sytuacji konfliktowej, w łóżku wstępna – Lelandowi, mężowi Tekli, bardzo podoba się pomysł żony, za bardzo
oprócz gniewu, lęku, pogardy, upokorzenia, wrogości, wstrętu, wstydu, zawiści, zazdrości i zemsty, jeszcze jeden z naturalnych elementów relacji międzyludzkich – bohaterowie robią zdjęcia, dzięki którym mają przypominać sobie, że oni istnieją naprawdę, ale te zdjęcia w niczym nie przypominają tego, czym jest prawda

 

Aleksander Wenglasz – zwycięzca w konkursie na opowiadanie w ramach IV Międzynarodowego Festiwalu Opowiadania w 2008 roku. W roku 2010 nominowany do Nagrody Kulturalnej „Gazety Wyborczej – Wrocław” wARTo w kategorii Literatura. Publikował m.in. w „Odrze”, „FA-arcie”, „Lampie”, „Ricie Baum”, Gazecie Nagrody Literackiej Gdynia „LITERA” oraz na stronach opowiadanie.org i fundacja-karpowicz.org. Współautor scenariusza do audiowizualnego opowiadania Brazylia, jak również odtwórca jednej z czytanych ról. Jego opowiadanie Matematycy w basenie znalazło się w antologii Swoją drogą wydanej w 2011 roku. Autor adaptacji scenicznej Traktatu o manekinach Brunona Schulza, która pod tytułem Kiedy huragany nie miały imion została zaprezentowana w roku 2012 w Teatrze Polskim we Wrocławiu w ramach „Czynnych poniedziałków”.

Łukasz Lulek i Tomasz Janiszewski – podczas czytania wykorzystane zostaną muzyczne fragmenty pochodzące z ich płyty Liście, której premiera planowana jest na kwiecień 2016 roku.

Grzegorz Jankowskiflo7studio.pl

<!–

Od reżysera:
xx.

Mieczysława Wazacz – xx.

Helena Kaut-Howson – xx.

 

Wstęp wolny! Zapraszamy!

–>

 

Powrót

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze wpisy

Tagi

Archiwa