W sobotę 22 kwietnia 2017 zmarł w Warszawie po długiej i ciężkiej chorobie w wieku 90 lat wybitny aktor filmowy i teatralny Witold Pyrkosz. W latach 1964–1975 był członkiem zespołu artystycznego Teatru Polskiego we Wrocławiu. Pogrzeb odbył się w piątek 28 kwietnia 2017 w Górze Kalwarii.

Rodzinie i Bliskim składamy głębokie wyrazy współczucia.

Dyrekcja i Zespół Teatru Polskiego we Wrocławiu

 

Witold Pyrkosz zagrał na scenach Teatru Polskiego we Wrocławiu ponad 30 ról, poczynając od Kuleszy w Stworzeniu świata Jerzego Janickiego w reżyserii Marii Straszewskiej (1964). Najświetniejsze stworzył w przedstawieniach Krystyny Skuszanki i Jerzego Krasowskiego – to między innymi Probierczyk i William w Jak wam się podoba Williama Shakespeare’a (1966), Porprenaz w Wędrówce Mistrza Kościeja Michela de Ghelderodego (1966), Blancminet i Mistingué w Teatrze okrutnym wg Eugène’a Labiche’a (1967), Klaryn w Życiu snem Pedra Calderóna de la Barki (1968), Cześnik Raptusiewicz w Zemście Aleksandra Fredry (1968), Mężczyzna I w Rzeczy listopadowej Ernesta Brylla (1968), Sadyban w Kondukcie Bohdana Drozdowskiego (1969), Sganarel w Don Juanie Molière’a (1970), Anzelm w Pierwszym dniu wolności Leona Kruczkowskiego (1970), Fouché w Thermidorze Stanisławy Przybyszewskiej (1971), Kowalski w Pogrzebie po polsku wg Tadeusza Różewicza (1971), a zwłaszcza Clov w Końcówce Samuela Becketta (1972). Występował jednak także u innych reżyserów: pod kierunkiem Marii Straszewskiej był jeszcze Judymczakiem w Zejściu z cokołu Jerzego Broszkiewicza (1965), Ignacym Kozdroniem we W małym dworku Stanisława Ignacego Witkiewicza (1967) i Jakubem w Skąpcu Molière’a (1967), u Witolda Skarucha zagrał Kierownika „Stodoły” w Lalku Zbigniewa Herberta (1964), u Jakuba Rotbauma – Hamilkara w Powrocie syna marnotrawnego Romana Brandstaettera (1965) i Arkadija Sczastliwcewa w Lesie Aleksandra Ostrowskiego (1967), u Krystyny Meissner – Barneya w Lecie siedemnastej lalki Raya Lawlera (1966), u Jerzego Golińskiego – Stańczyka w Weselu Stanisława Wyspiańskiego (1970), u Marka Okopińskiego – Łatkę w Dożywociu A. Fredry (1973), u Piotra Paradowskiego – Ryszarda Goldersa w Misterze Prisie, czyli Bziku tropikalnym S.I. Witkiewicza (1974), u Jana Maciejowskiego – Szczukę w Popiele i diamencie wg Jerzego Andrzejewskiego (1974), u Henryka Tomaszewskiego – Pantalona w Księżniczce Turandot Carla Gozziego (1974), u Wandy Laskowskiej – Tibulusa w Jednookim Eduarda Maneta (1975), u Bogdana Jerkovića wreszcie – Panurga w Rabelais Jeana Louisa Barraulta wg Gargantui i Pantagruela François Rabelais’go (1975). Wielokrotnie nagradzano go za role z okresu wrocławskiego – otrzymał dwie Złote Iglice (1967 i 1969), trzy Srebrne Iglice (1970, 1974 i 1979), dyplom honorowy za rolę Cześnika podczas V Telewizjnego Festiwalu Teatrów Dramatycznych we Wrocławiu (1968) oraz dyplom honorowy Towarzystwa Przyjaciół Wrocławia (1971).

 

Powrót

Najnowsze wpisy

Tagi

Archiwa