W sobotę 22 kwietnia 2017 zmarł w Warszawie po długiej i ciężkiej chorobie w wieku 90 lat wybitny aktor filmowy i teatralny Witold Pyrkosz. W latach 1964–1975 był członkiem zespołu artystycznego Teatru Polskiego we Wrocławiu. Pogrzeb odbył się w piątek 28 kwietnia 2017 w Górze Kalwarii.

Rodzinie i Bliskim składamy głębokie wyrazy współczucia.

Dyrekcja i Zespół Teatru Polskiego we Wrocławiu

 

Witold Pyrkosz zagrał na scenach Teatru Polskiego we Wrocławiu ponad 30 ról, poczynając od Kuleszy w Stworzeniu świata Jerzego Janickiego w reżyserii Marii Straszewskiej (1964). Najświetniejsze stworzył w przedstawieniach Krystyny Skuszanki i Jerzego Krasowskiego – to między innymi Probierczyk i William w Jak wam się podoba Williama Shakespeare’a (1966), Porprenaz w Wędrówce Mistrza Kościeja Michela de Ghelderodego (1966), Blancminet i Mistingué w Teatrze okrutnym wg Eugène’a Labiche’a (1967), Klaryn w Życiu snem Pedra Calderóna de la Barki (1968), Cześnik Raptusiewicz w Zemście Aleksandra Fredry (1968), Mężczyzna I w Rzeczy listopadowej Ernesta Brylla (1968), Sadyban w Kondukcie Bohdana Drozdowskiego (1969), Sganarel w Don Juanie Molière’a (1970), Anzelm w Pierwszym dniu wolności Leona Kruczkowskiego (1970), Fouché w Thermidorze Stanisławy Przybyszewskiej (1971), Kowalski w Pogrzebie po polsku wg Tadeusza Różewicza (1971), a zwłaszcza Clov w Końcówce Samuela Becketta (1972). Występował jednak także u innych reżyserów: pod kierunkiem Marii Straszewskiej był jeszcze Judymczakiem w Zejściu z cokołu Jerzego Broszkiewicza (1965), Ignacym Kozdroniem we W małym dworku Stanisława Ignacego Witkiewicza (1967) i Jakubem w Skąpcu Molière’a (1967), u Witolda Skarucha zagrał Kierownika „Stodoły” w Lalku Zbigniewa Herberta (1964), u Jakuba Rotbauma – Hamilkara w Powrocie syna marnotrawnego Romana Brandstaettera (1965) i Arkadija Sczastliwcewa w Lesie Aleksandra Ostrowskiego (1967), u Krystyny Meissner – Barneya w Lecie siedemnastej lalki Raya Lawlera (1966), u Jerzego Golińskiego – Stańczyka w Weselu Stanisława Wyspiańskiego (1970), u Marka Okopińskiego – Łatkę w Dożywociu A. Fredry (1973), u Piotra Paradowskiego – Ryszarda Goldersa w Misterze Prisie, czyli Bziku tropikalnym S.I. Witkiewicza (1974), u Jana Maciejowskiego – Szczukę w Popiele i diamencie wg Jerzego Andrzejewskiego (1974), u Henryka Tomaszewskiego – Pantalona w Księżniczce Turandot Carla Gozziego (1974), u Wandy Laskowskiej – Tibulusa w Jednookim Eduarda Maneta (1975), u Bogdana Jerkovića wreszcie – Panurga w Rabelais Jeana Louisa Barraulta wg Gargantui i Pantagruela François Rabelais’go (1975). Wielokrotnie nagradzano go za role z okresu wrocławskiego – otrzymał dwie Złote Iglice (1967 i 1969), trzy Srebrne Iglice (1970, 1974 i 1979), dyplom honorowy za rolę Cześnika podczas V Telewizjnego Festiwalu Teatrów Dramatycznych we Wrocławiu (1968) oraz dyplom honorowy Towarzystwa Przyjaciół Wrocławia (1971).

 

Powrót

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Najnowsze wpisy

Tagi

Archiwa