Click to listen highlighted text!

Akademia 1212 Online: Tadeusz Różewicz – Wizjoner zmierzchu cywilizacji

Jak się żyje, to trzeba jeszcze grać. Trzeba prowadzić kartotekę*


Akademia 1212 Online

Ten tekst przeczytasz w ok. 2,5 minuty. 
Materiały dodatkowe znajdziesz na dole.

Ten jeden z największych pisarzy polskich dwudziestego wieku kojarzy się przede wszystkim z poezją, a jednak pisał również utwory prozatorskie i dramatyczne.

Wielki indywidualista literatury radykalnie zrewolucjonizował dramat, popularyzując formę otwartą, gdzie wszystkie chwyty są dozwolone. Także język jego tekstów bliższy był wierszom białym niż potocznej prozie. Korzystał Różewicz często z poetyki absurdu i wpływów awangardystów, ironicznie patrząc na świat i nastałą po koszmarze wojennym „naszą małą stabilizację”. Poglądy na dramat i teatr wyrażał zarówno w didaskaliach czy komentarzach do swych utworów, jak i w szkicach programowych. Nieraz zawieszał akcję dramatu na rzecz umożliwiania np. członkom chóru wygłaszania uwag odnośnie do rzeczywistości albo wręcz właśnie czytanego/oglądanego dzieła. Mimo wszechobecnego z reguły humoru jego wizja świata nie napawała optymizmem. Koniec świata mógł mieć spełnienie w przeszłości – w wojennej apokalipsie (liczne odniesienia do czasów spędzonych w lasach w partyzantce – najwyraźniejsze w opowiadaniach oraz dramatach Do piachu… i Spaghetti i miecz), Holokauście (sztuka Pułapka, w której losy Franza Kafki i jego rodziny są jawną zapowiedzią nadciągającej Zagłady), jak i na postapokaliptycznym śmietniku, gdzie wylądowała tytułowa bohaterka dramatu Stara kobieta wysiaduje**.

Ten śmietnik ma zresztą szersze odniesienia, kojarzy się bowiem wprost z kopczykiem piasku, w którym egzystuje Winnie z Beckettowskich Szczęśliwych dni. To efekt katastrofy ekologicznej, która unicestwia ludzkość, stając się namiastką kolejnej wojny światowej. Ocalały w takiej wyjałowionej przestrzeni tylko nieliczne jednostki. Stara kobieta… stanowi ostrzeżenie dla ludzkości, szkoda tylko, że prawie nikt się nim nie przejmuje. W dzisiejszym świecie zmagamy się m.in. z dziurą ozonową, topniejącymi lodami Antarktyki i licznymi skażeniami.

Tadeusz Różewicz przewidział to ponad pół wieku temu.
Zmarł 6 lat temu, 24 kwietnia 2014 roku.

* Cytat pochodzi z dramatu Kartoteka wydanego w 1960, autorstwa Tadeusza Różewicza

** Spektakl ten wystawili na Scenie Kameralne w listopadzie 2018 r., i ponownie we wrześniu 2019 r. Seniorzy – uczestnicy projektu teatralnego Senior Grand Prix i Scena Seniora; opiekunem grupy jest Marcin Piejaś, aktor naszego teatru


Materiały dodatkowe:
  • Spektakl Kartoteka Teatru Telewizji z 1967 r. w reżyserii Konrada Swinarskiego:
  • Wspominamy Tadeusza Różewicza – materiał TVP Wrocław
  • Dokument „Moje pojednanie. Tadeusz Różewicz i Niemcy” Piotra Lachmanna:
  • Spektakl Leśni. Apokryf w reż. Marty Streker:
:
Powrót

Najnowsze Wideo

Ostatnie wpisy

Tagi

Archiwa

x

Szanowni Państwo,

W związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2021r. od 15 grudnia 2021 r. będę obowiązywały nowe limity osób. Limit obłożenia przez osoby niezaszczepione (zwiększenie limitu możliwe tylko dla osób zaszczepionych i zweryfikowanych za pomocą certyfikatu COVID-19) w teatrach został zmniejszony z 50% do 30%. W związku z powyższym prosimy wszystkie osoby posiadające certyfikat, o dobrowolne okazanie go przy wejściu na widownie.

Widzowie, którzy kupili bilety dla osób zaszczepionych, zadeklarowali posiadanie certyfikatu Covid, od 15 grudnia poddadzą się możliwości sprawdzenia certyfikatu. Okazanie certyfikatu jest dobrowolne ale niezbędne do wzięcia udziału w wydarzeniu. Certyfikaty weryfikowane są za pomocą aplikacji Ministerstwa Zdrowia „Skaner Certyfikatów Covid”, w związku z czym dane nie są zapisywane i przechowywane w urządzeniu skanującym, a Teatr nie utrwala i nie przechowuje ich w jakikolwiek inny sposób. Możliwość sprawdzenia Certyfikatu jest jedyną opcją weryfikacji zachowania obowiązujących proporcji przy obowiązujących limitach.

Akceptuję i przechodzę dalej

Click to listen highlighted text!