„Białe małżeństwo” – recenzja Małgorzaty Różewicz

Dziś dotarła do nas recenzja spektaklu „Białe małżeństwo” autorstwa teatrolożki i filozofki sztuki Pani Małgorzaty Różewicz (poniżej tekst recenzji z zachowaną oryginalną pisownią)

Szanowna Dyrekcjo Teatru Polskiego we Wrocławiu,

dziękuję za trud przygotowania inscenizacji oraz wystawienia „Białego Małżeństwa” w Waszym teatrze. Młoda Reżyserka pracując nad tekstem dramatycznym pamiętała o bardzo ważnej dystynkcji dzieła Tadeusza Różewicza:  PRYMATU  DOBRA NAD PIĘKNEM – etyki nad estetyką… Deklarowane przesłanie i racja tworzenia TR to:” Z rzeczy tego świat pozostaną tylko: POEZJA I DOBROĆ i więcej NIC „( Norwid).

„Białe Małżeństwo” w inscenizacji Martyny Łyko jest teatralnym tekstem kultury pozbawionym pornograficznego epatowania nagością i erotyzmem, które czyniło z kobiety „obiekt seksualnego pożądania”, redukując jej wielowymiarową podmiotowość wyłącznie do funkcji seksualności/prokreacji… Widowisko przynosi odczytanie sztuki Tadeusza Różewicza nie tyle w Freudowskiej optyce, jaka przeważała w dotychczasowych realizacjach „Białego Małżeństwa”, co interpretacji z perspektywy genderowej: pokazania losu zarówno tragicznej trans-seksualnej Marii Komornickiej, jak i biseksualnej oraz depresyjno-maniakalnej Virginii Voolf . Przedstawienie Wasze buduje gorzki i mądry przekaz o ciągle trudnej kondycji kobiety w świecie schyłkowego, acz nieustannie opresywnego patriarchatu. Odważnie mówi o wymuszonej podległości kobiet w świecie  dominacji męskiej, o uprawianym przez mężczyzn kulcie fallicznym, według którego kobieta dyspozycyjna erotycznie – staję się jedynie „naczyniem na spermę”… to niewolnictwo seksualne trwa wciąż niezależnie od przestrzeni kulturowej.

DZIEKUJĘ w imieniu własnym i rodziny CAŁEMU ZESPOŁOWI TEATRU POLSKIEGO.

Z serdecznymi pozdrowieniami i życzeniami odzyskania teatralnej widowni, SUKCESÓW ATRYSTYCZNYCH, finansowych zysków

Małgorzata Różewicz teatrolożka i filozofka sztuki

Powrót

Najnowsze Wideo

Najnowsze wpisy

Tagi

Archiwa