24 czerwca 2020 o godzinie 18:00 zapraszamy na wyjątkowe, bo internetowe spotkanie w ramach cyklu Teatr na ekranie. Zobaczymy przedstawienie Ósmy krąg w reżyserii obecnego dyrektora artystycznego Teatru Polskiego we Wrocławiu Jana Szurmieja.

TEATR NA EKRANIE

Spotkanie 24
Pokaz przedstawienia Teatru Telewizji

24 czerwca 2020 (środa), godz. 18:00
Pokaz online na kanale You Tube Teatru: https://www.youtube.com/channel/UCZ2sktmutryzvh_eKS1O2fw/featured

ÓSMY KRĄG
Pieśni Włodzimierza Wysockiego, Aleksandra Galicza, Borysa Pasternaka, Aleksandra Rozenbauma, Mikaela Tariwerdijewa oraz teksty polskie: Ziemowita Fedeckiego, Michała Jagiełły, Romana Kołakowskiego, Jerzego Księskiego, Wojciecha Młynarskiego, Bogusława Wróblewskiego, Andrzeja Zaorskiego

Reżyseria: Jan Szurmiej
Scenariusz: Bogusław Klimsa, Jan Szurmiej, Jan Szuster, Andrzej Zaorski
Scenografia: Wojciech Jankowiak
Opracowanie muzyczne: Bogusław Klimsa, Zbigniew Piotrowski
Przy fortepianach: Bogusław Klimsa, Leszek Skibicki
Realizacja TV: Jan Szuster
Występują: Halina Śmiela-Jacobson, Jolanta Góralczyk, Krzysztof Dracz, Igor Kujawski, Wojciech Kościelniak, Paweł Okoński, Edwin Petrykat

Dźwięk: Hubert Bregulla, Stanisław Kołodziej, Erazm Sławiński
Światło: Marek Łopata, Kazimierz Piątek
Kamery: Piotr Gorzkowicz, Jerzy Niemojewski, Janusz Roczniak
Zdjęcia filmowe: Piotr Gorzkowicz
Montaż: Tomasz Konstantyniuk, Robert Piechnik
Kierownik produkcji: Sławomira Lipowska
Producent: Telewizja Wrocław przy współpracy Teatru Polskiego we Wrocławiu w oparciu na fragmentach przedstawienia Ósmy krąg
Premiera TV: 14 lutego 1991, TVP 2

Twórczość Włodzimierza Wysockiego i podobnych mu „nieprawomyślnych” poetów rosyjskich, przez długi czas zakazana, trafiła na sceny estradowe i teatralne. W Teatrze Polskim we Wrocławiu przygotowano w 1989 roku spektakl zatytułowany Ósmy krąg, złożony z piosenek Wysockiego, Pasternaka, Rozenbauma, Galicza i innych poetów anonimowych. Inspiracją dla przedstawienia była pieśń Jacka Kaczmarskiego Epitafium dla Włodzimierza Wysockiego, napisana w roku 1980, tuż po tragicznej śmierci poety. „To moja droga z piekła do piekła” – mówi bohater Epitafium i siedem razy przekracza zaklęte kręgi rzeczywistości, w której przyszło mu żyć. Siedem obrazów: syberyjskich zesłańców, podmiejskiej nędzy, upiornego miasta, zniewolonej sztuki, wódki-pocieszycielki, zdeptanej sprawiedliwości i moralnego upadku. Za ostatnim, ósmym piekielnym kręgiem jest samotność, rozpacz, gorycz i strach. I taka jest konstrukcja spektaklu. Towarowa, żelazna winda zwozi widzów siedem pięter w dół, zatrzymując się na każdym. Jest coraz śmieszniej i coraz straszniej, aż pozostaje dla nas, tylko dla nas, krąg ostatni. Telewizyjne przeniesienie spektaklu zrealizowano techniką mieszaną: część zdjęć wykonano w plenerze, a część w teatrze, podczas przedstawienia.

Bardzo dobry, stylowo nonszalancki, z właściwym grymasem śpiewał Krzysztof Dracz (Benia). Surowo, skromnie, ale sugestywnie wyśpiewał i zagrał postać Ktosia Edwin Petrykat. Żałować tylko można, że do tej pory nie ma własnego recitalu niezwykle sugestywna i precyzyjna w interpretacji Halina Śmiela-Jacobson (Czarna). Nieco może słabiej w pantomimiczno-aktorskich scenkach wypadła występująca gościnnie Jolanta Góralczyk, ale śpiewała lepiej.

Ten muzyczno-wokalny sukces nie byłby możliwy pewnie, gdyby nie znana wszystkim pasja i profesjonalna perfekcja zasiadających przy fortepianach panów: Bogusława Klimsy i Zbigniewa Piotrowskiego, którzy do tego spektaklu przygotowali aktorów.

Nareszcie we Wrocławiu powstał spektakl, który uzasadnia fakt odbywania się tutaj właśnie Przeglądów Piosenki Aktorskiej.

Krzysztof Kucharski, W kręgu Wysockiego, Magazyn „Gazety Robotniczej”

:
Powrót

Najnowsze wpisy

Tagi

Archiwa