Click to listen highlighted text!

Zmarła Antonina Girycz

Z ogromnym żalem żegnamy Antoninę Girycz – wspaniałą aktorkę filmową, teatralną, telewizyjną, radiową i dubbingową, członkinię zespołu artystycznego Teatru Polskiego we Wrocławiu w latach 1964–1967.

Nabożeństwo żałobne odbędzie się 3 lutego 2022 o godzinie 12:30 w Kościele Środowisk Twórczych pw. św. Andrzeja Boboli i Brata Alberta przy placu Teatralnym 18 w Warszawie. Po mszy, o godzinie 14:00, nastąpi złożenie urny z prochami Antoniny Girycz do grobu na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Na zawsze pozostanie w naszych sercach.

Rodzinie i Bliskim składamy głębokie wyrazy współczucia.

Dyrekcja i Zespół Teatru Polskiego we Wrocławiu

Antonina Girycz ukończyła w roku 1959 Studio Dramatyczne przy Państwowych Teatrach Dramatycznych we Wrocławiu (dzisiejszym Teatrze Polskim), uzyskując uprawnienia aktorów dramatu, i w lipcu tegoż roku zadebiutowała na Scenie Kameralnej serią ról dyplomowych, wśród których były: Ada w Lekkomyślnej siostrze Włodzimierza Perzyńskiego pod kierunkiem Igora Przegrodzkiego, Rozalka w Nie igra się z miłością Alfreda de Musseta pod kierunkiem Jadwigi Gibczyńskiej, Justysia we fragmentach Męża i żony Aleksandra Fredry pod kierunkiem Artura Młodnickiego i Fejga w Sędziach Stanisława Wyspiańskiego pod kierunkiem Zbigniewa Nawary-Nowosada. Zaangażowała się do Teatru im. W. Bogusławskiego w Kaliszu (1960–1961), a później do Teatru Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze (1961–1964). W roku 1964 na trzy sezony powróciła do Wrocławia. Zagrała na naszych scenach trzynaście ról, wśród których były: Cherrie w Autobusie do Montany Williama Inge’a (reż. Jerzy Hoffmann, 1964), Ernestyna w Lecie Tadeusza Rittnera (reż. Jowita Pieńkiewicz, 1964), Dama VI w Maskaradzie Michaiła Lermontowa (reż. Jakub Rotbaum, 1964), Frida w Żywej masce Luigiego Pirandella (reż. Zdzisław Karczewski, 1964), Spika hrabina Tremendosa w ONYCH Stanisława Ignacego Witkiewicza (reż. Witold Skaruch, 1965), Reżyserka i Modelka III w Zejściu z cokołu Jerzego Broszkiewicza (reż. Maria Straszewska, 1965), Lisbeth w Powrocie syna marnotrawnego Romana Brandstaettera (reż. J. Rotbaum, 1965), Justysia w Mężu i żonie A. Fredry (reż. Artur Młodnicki, 1965), Magdalena Tomir w Pierścieniu wielkiej damy Cypriana Kamila Norwida (reż. M. Straszewska, 1965), Ala w Tangu Sławomira Mrożka (reż. M. Straszewska, 1966), Barmanka w Czterech nocnych stróżów Tymoteusza Karpowicza (reż. Krystyna Meissner, 1966), Panna, Młoda, Druhna i Anioł w Kuligu, czyli pochwale dawnej wesołości Leona Schillera (reż. Tadeusz Kozłowski, 1966) oraz Eleonora w Sprawie Dantona Stanisławy Przybyszewskiej (reż. Jerzy Krasowski, 1967). Z Wrocławia przeniosła się w roku 1967 do Teatru Współczesnego w Warszawie, gdzie występowała do roku 2001 – grała w przedstawieniach takich reżyserów, jak m.in. Erwin Axer, Tadeusz Łomnicki, Jerzy Kreczmar, Zygmunt Hübner, Maciej Prus, Maciej Englert, Krzysztof Zaleski, Marcel Kochańczyk, Janusz Wiśniewski, Wojciech Adamczyk i Norbert Rakowski. Nie była aktorką pierwszoplanową, ale Jej charakterystyczne postacie drugoplanowe, epizody oraz kreacje dubbingowe na długo zostaną w pamięci widzów. Zmarła 19 stycznia 2022 roku w Warszawie.

:
Powrót

Najnowsze Wideo

Ostatnie wpisy

Tagi

Archiwa

x

Szanowni Państwo,

W związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2021r. od 15 grudnia 2021 r. będę obowiązywały nowe limity osób. Limit obłożenia przez osoby niezaszczepione (zwiększenie limitu możliwe tylko dla osób zaszczepionych i zweryfikowanych za pomocą certyfikatu COVID-19) w teatrach został zmniejszony z 50% do 30%. W związku z powyższym prosimy wszystkie osoby posiadające certyfikat, o dobrowolne okazanie go przy wejściu na widownie.

Widzowie, którzy kupili bilety dla osób zaszczepionych, zadeklarowali posiadanie certyfikatu Covid, od 15 grudnia poddadzą się możliwości sprawdzenia certyfikatu. Okazanie certyfikatu jest dobrowolne ale niezbędne do wzięcia udziału w wydarzeniu. Certyfikaty weryfikowane są za pomocą aplikacji Ministerstwa Zdrowia „Skaner Certyfikatów Covid”, w związku z czym dane nie są zapisywane i przechowywane w urządzeniu skanującym, a Teatr nie utrwala i nie przechowuje ich w jakikolwiek inny sposób. Możliwość sprawdzenia Certyfikatu jest jedyną opcją weryfikacji zachowania obowiązujących proporcji przy obowiązujących limitach.

Akceptuję i przechodzę dalej

Click to listen highlighted text!